kaszel

Wytrop street art na Google Maps

2009-03-19T17:41:00.003+01:00

Na banksyforum trwają wielkie poszukiwania. Wszystkim, którzy nie mogą wybrać się do Londynu na wycieczkę śladami street artu, polecamy Google Maps. Są tam do wytropienia ściany, na których swoje prace pozostawiły większe i mniejsze gwiazdy street artu.

Kobiety z Phnom Penh

2009-03-19T13:47:00.005+01:00

JR kontynuuje swoją podróż z projektem 28MM: WOMEN. W Kambodży forografował kobiety w dzielnicy slamsów w Phnom Penh. Wkrótce potem wiekszość z bohaterek zdjęć JR'a musiała opuścić swoje domy, bo cała dzielnica została przeznaczona na rozbiórkę. JR zdążył jeszcze zainstalować na budynkach swoje prace. Zdjęcia można oglądać poniżej.

A tutaj film pokazujący jak wojsko pozbywa się slamsów.

Teraz JR udał się w dalszą podróż. Tym razem do Delhi. Już niedługo wiecej zdjęć z Indii.

Nowy Banksy w Londynie

2009-03-01T17:07:00.003+01:00

Dwie nowe prace Banksyego.

foto: Romanywg

Blu na kryzys

2009-02-16T22:45:00.000+01:00

Nową pracą Blu odniósł się do światowego kryzysu. Na murze w Barcelonie, podczas festiwalu Influencers, namalował ogromnego rekina z banknotów, który szczerzy zęby i ma ochotę wszystko pożreć. Poniżej swoją pracę, mężczyznę pchającego wózek z dobytkiem, namalował - Swoon.

I po walentynkach

2009-02-16T22:15:00.006+01:00

W tym roku walentynki mocno inspirowały artystów ulicy. Była akcja pozostawienia na ulicach Londynu płócien z różowymi serduszkami, jaką zorganizowali Fark FK, Finbarr i Bon Bon, o czym pisaliśmy. Była grafika debiutującego w Pictures on Walls Steva Powersa, o czym również pisaliśmy. Były też prace innych artystów, które pokazujemy niżej.

- Above:

- Eyesaw:

- Watson:

- Alsacherie:

Serca i słodycz, bijące z tych prac, aż mdlą. Ale nie można oprzeć się wrażeniu, że nikt nie przebił walentynkowej serii, jaką dwa lata temu zrealizował Peter Fuss.

Jutro walentynki

2009-02-13T20:35:00.002+01:00

... a dzisiaj w Pictures on Walls zadebiutował Steve Powers dwunastokolorowym sitodrukiem Everything is Shit

Dobry prezent do kupienia na walentynki. Kto nie chce kupować będzie miał jutro szansę na prezenty za darmochę. Pod warunkiem, że będzie w Londynie. Bo na ulicach Londynu zostaną pozostawione dla szczęśliwych znalazców 142 prace (na płótnach i deskach) takich artystów jak Fark FK, Finbarr i Bon Bon. Więc kto może niech szykuje się na spacer:)

Zbiok z Remedem podbijają Amerykę

2009-02-11T20:48:00.002+01:00

...a przynajmniej tego im życzymy:)
W ostatnią sobotę lutego w Brooklynity Gallery w Nowym Jorku zostanie otwarta wystawa IT HURTS Zbioka i Remeda. Zapowiada się mocne uderzenie, bo obaj mają mocną markę i potrafią przywalić:)
Podczas wrocławskiego OUT of STH pokazali co potrafią przygotowując ściany solo...

...i w duecie.

Newsy z Zero Zer

2009-02-11T20:38:00.004+01:00

Do elitarnej stajni Zero Zer dołączył Krik, którego miejskie wrzuty pokazywaliśmy przy okazji krikowej solo wystawy we [v]iurze. Swoimi długonosymi kumplami zapełnił kilka płócien, od zupełnie małych po całkiem spore. Nasi faworyci to Wciągacz

i Marysia.

News o Kriku w galerii Zero Zer nie jest już całkiem świeży, ale lepiej pisać późno niż wcale:)
Wszyskim, którzy chcą na gorąco wiedzieć co w zerach słychać polecamy zerowego bloga w wersji polish lub english.

Shepard Fairey aresztowany

2009-02-08T12:20:00.002+01:00

Wczoraj pisaliśmy o kłopotach prawnych Sheparda Faireya z jego portretem Baracka Obamy, a dziś musimy napisać o jego problemach z policją.
W piątek wieczorem bostońska policja aresztowała Faireya w drodze na imprezę towarzyszącą otwarciu jego dużej wystawy w prestiżowym Institute of Contemporary Art Boston. Część zaproszonych gości myślała, że jest to specjalnie wyreżyserowane przez Faireya zdarzenie. Szybko okazało się, że policjanci są prawdziwi, a Fairey trafił do aresztu, pod zarzutem niszczenia mienia.
Fairey w Bostonie przebywał przez ostatnie dwa tygodnie przygotowując wystawę. Poza tym co wewnątrz, Fairey umieścił też swoje prace na zewnątrz, m.in. ogromny baner na bostońskim ratuszu.

Ścianę ratusza przykrył legalnie, ale inne prace wykleił bez pytania nikogo o zgodę. To się nie spodobało bostońskiej policji, dlatego Faireya aresztowano i przedstawiono dwa zarzuty niszczenia mienia. Po kilku godzinach aresztu i wpłacie kaucji Fairey został zwolniony. Jak donosi the Globe, Fairey za swoje działania w miastach był już aresztowany conajmniej 14 razy. Teraz zachodzi obawa, że sąd może potraktować go jak recydywę, a w tym wypadku grozi mu kara nawet 3 lat więzienia.

Problemy z Obamą

2009-02-07T13:29:00.002+01:00

Shepard Fairey, autor ikonicznego już portretu Baracka Obamy, który tak bardzo wspierał Obamę w jego kampanii prezydenckiej ma teraz problemy ze swoim Hope.

Fairey nigdy nie ukrywał, że do stworzenia Hope użył zdjęcia Associated Press zrobionego przez fotografa Manny Garcia w 2006 roku. Zdjęcie wyszukał sobie po prostu poprzez google i nie przyszło mu do głowy, żeby je kupić, lub zapytać AP o zgodę na jego "przetworzenie". Teraz AP domaga się od Faireya rekompensaty za kradzież praw autorskich. Na pewno będziemy śledzić, jak skończy się cała sprawa.

Banksy precz!

2009-02-07T13:15:00.003+01:00

Władze Westminster City postanowiły rozprawić się z pracą Banksyego One Nation Under CCTV i pod koniec zeszłego roku podjęły decyzję o jej usunięciu.

Władze doszły do wniosku że Banksy to taki sam graficiarz, jak wszyscy inni i jeżeli będą przyzwalać na to, żeby jego prace zostały na ścianach, to dadzą wszystkim innym prawo do tego, żeby malowali na murach. Jest to decyzja o tyle dziwna, że władze innych części Londynu wręcz chronią prace Banksyego przykrywając je płytami pleksi, żeby nikt ich nie zniszczył, ani nie zamalował.

JR w Kiberii

2009-02-07T12:46:00.007+01:00

Najnowszy projekt JR'a, który pokazywaliśmy już podczas instalacji, w efekcie końcowym robi tak mocne wrażenie, że raz jeszcze wracamy do tego tematu.

Kiberia w Kenii to jeden z największych slamsów Afryki. JR odwiedził to miejsce pod koniec 2007 roku i sfotografował mieszkające tam kobiety. Teraz wrócił, aby zakończyć projekt. Niestety części ze sfotografowanych kobiet już nie zastał. Musiały opuścić slamsy podczas zamieszek, jakie wybuchły po wyborach w roku 2008. Te, które zostały pomagały JR'owi przy instalacji.

2000 metrów kwadratowych dachów zostało pokryte twarzami kobiet Kiberii. Użyty materiał jest wodoodporny i będzie chronił prowizoryczne domy przed ulewami w porze deszczowej. Zdjęcia na dachach można podziwiać z okien pociągów przebiegającej powyżej linii kolejowej i za pomocą Google Earth.

Przez Kiberię przynajmniej dwa rady dziennie przejeżdża pociąg. JR pokrył wagony oczami kobiet sfotografowanych w Kiberii, Brazylii, Indiach, Kambodży. Na zboczu przy torach wykleił na tablicach z falistej blachy dolne połowy twarzy. Oczy wyklejone na wagonach łączą się z dolnymi częściami twarzy w chwilach przejazdu pociągu. Robi Wrażenie!

Zbiok 42

2009-02-03T01:44:00.002+01:00

Na opublikowanej dziś liście 100 nażważniejszych osobistości polskiego świata sztuki na miejscu 42 znalazł się Sławek Czajkowski (Zbiok) wraz z Joanna Strembalską.
Autorzy setki (PiotrBazylko i Krzysztof Masiewicz z Artbazaaru wspomagani przez redaktorów Obiegu) docenili tym sposobem wysiłek kuratorski, jaki ten duet włożył w pierwszą tak poważną prezentację street artu w Polsce, jaka miała miejsce latem ubiegłego roku we Wrocławiu.
Zbiokowi i Joannie gratulujemy!

JR w Kenii

2009-01-29T20:13:00.002+01:00

Kolejna odsłona projektu JR'a dokumentującego kobiety świata. Tym razem w Kenii.

Koniec miesiąca miodowego?

2009-01-28T22:12:00.002+01:00

Oglądając wiadomości ze Stanów Zjednoczonych ma się wrażenie, że jedynymi tematami newsów są kryzys oraz Obama. To teraz Amerykanów interesuje najbardziej i w Obamie pokładają wielkie nadzieje. Jak wiadomo wielu artystów street artu włączyło się w jego kampanię wyborczą. Zazwyczaj prace pokazywały Obamę jako dumnego wodza, supermana, pięknego i uśmiechniętego. Kampania jednak się już skończyła i zaraz po zaprzysiężeniu Obamy na nowego prezydenta pojawiła się taka oto praca NECK FACE.

Czy zapowiada to bardziej krytyczne spojrzenie artystów na Obamę?
Warto pamiętać, że Bush nie miał słodko.

Mam wrażenie, że wciąż odpowiadam na te same pytania. Rozmowa z Peterem Fussem.

2009-01-21T21:52:00.010+01:00

KASZEL: Jak i kiedy "urodził" się Peter Fuss? Czy Peter Fuss to jedna osoba czy jest was więcej? A może Fuss też była kobietą?

FUSS: Jeśli Peter Fuss jest kobietą, to powinien wydepilować nogi i przestać nosić kalesony. Ale proszę, nie zaczynajmy w ten sposób. Bezustanne odpowiadanie na pytanie kim jest Peter Fuss zaczyna być męczące...

K: To zacznijmy jeszcze raz: Jak było w Miami?

F: Ciepło.

K: Jako jedyny Polak brałeś udział w Primary Flight Art Basel, obok ciebie prawdziwe gwiazdy i legendy street artu: Shepard Fairey, Ron English, Blek le Rat. Czujesz się doceniony, występując w gronie najważniejszych postaci światowego street artu?

F: Tak naprawdę jakie to ma znaczenie z kim bierzesz udział w imprezie? Jeśli zrobisz gównianą pracę, to ona będzie gówniana, nawet jeśli ścianę obok zrobi Shepard Fairey. A jeśli twoja praca jest dobra, to będzie też dobra wtedy, kiedy ścianę obok zrobi nikomu nie znana załoga spod Ciechocinka. Zawsze śmieszyły mnie te listy wystaw zbiorowych i indywidualnych, które artyści wpisywali sobie w swoje bio na stronę www, czy w katalogi. Co z tego, że w 2002 miałeś 3 wystawy indywidualne i 6 zbiorowych, z czego jedna odbyła się w Zachęcie, skoro teraz robisz takie pawie, że nie można na to patrzeć?

K: W Miami zrobiłeś bardzo przewrotną pracę People die in Ruararta. Na pierwszy rzut oka, to kolejny projekt społeczny, jakich wiele, mający na celu aktywizować ludzi do działania. Szybko jednak, okazuje się, że to projekt obnażający zużycie takich przekazów. Nie ma takiego miejsca jak Ruararta. Jakie były reakcje ludzi na tę pracę?

F: Wiele osób podchodziło, patrzyło i odchodziło w przekonaniu, że oto jakiś nawiedzony artysta-humanista chce im powiedzieć o kolejnym miejscu gdzieś w Afryce, gdzie ludzie umierają z powodu głodu, AIDS, albo wyrzynając się nawzajem. Oni przywykli do takich przekazów. Nie robi to na nich większego wrażenia. Co z tego, że Hutu poderżną gardła kolejnym setkom Tutsich? Co z tego, że gdzieś w Darfurze, gwałcą i zabijają? Oni nawet się nie zastanawiają czy są to doniesienia z Afryki, czy Azji. Po prostu w codzienną porcję newsów ze świata wpisana jest porcja złych newsów o bombach, zamachach, konfliktach. To codzienna kilkusekundowa porcja trupów w newsach, tak samo normalna i naturalna jak porcja spotów reklamowych przed programem.

K: Wierzysz w boga?

F: Nie odpowiem na to pytanie. Dotykałem tematów religii i religijności, i nie chciałbym, aby moje prace były czytane przez pryzmat tego, że jestem zgorzkniałym ateistą, albo żarliwym Świadkiem Jehowy.

K: Wziąłeś, albo wziąłbyś ślub kościelny?

F: Nie.

K: Prace This picture is not for sale, Kaczyński i Kaczyński mylą mi się, czy seria Czasami wstydzę się być Polakiem bardzo wprost ustosunkowywały się do tego, co działo się w polskiej polityce. Po co zrobiłeś te prace?

F: Miałem już dosyć tej parady moralnych karłów trzymających za ręce chamów i narodowców, którzy chcieli decydować za mnie co jest złe, a co dobre, jak mam żyć i jak wychowywać własne dzieci.

K: Myślisz, że sztuka może coś zmienić w myśleniu ludzi? Myślisz, że dzięki tobie
chociaż jedna osoba w ostatnich wyborach zagłosowała inaczej?

F: Może zmienić. Może otworzyć ludziom głowy. I to jest fascynujące w sztuce, muzyce, literaturze, filmie. Jednak nie wierzę w sztukę na usługach idei, religii, polityki. Czy ktoś zagłosował inaczej przeze mnie? Nie wiem. Ale jeśli w jakimś stopniu przyczyniłem się do upadku IV RP, to cieszę się z tego niezmiernie.

K: A ty? Głosowałeś? Na kogo?

F: Głosowałem. Oczywiście nie na Kaczyńskich.

K: Twoja najgłośniejsza wystawa Jesus Christ King of Poland nie spodobała się wielu ludziom. Twoim billboardem Żydzi won z katolickiego kraju zainteresowała się prokuratura i byłeś poszukiwany przez policję za szerzenie nienawiści rasowej. Billboard przez wiele osób mógł być czytany dosłownie. Co byś powiedział tym, którzy poczuli się urażeni i którzy byli przekonani, że po raz kolejny są atakowani przez jakiegoś rasistowskiego świra? Nie masz ochoty ich przeprosić?

F: Myślę, że nie mam za co przepraszać. Mam nadzieję, że nawet jeśli ktoś w pierwszej chwili odebrał to za rasistowski atak, później zrozumiał jaki był rzeczywisty przekaz.

K: Z drugiej strony za ten billboard byłeś też ścigany za obrazę głowy państwa.
Ktoś z kancelarii prezydenta wypowiadał się w mediach, że to skandal. Chciałbyś
coś powiedzieć Lechowi Kaczyńskiemu?

F: Lechowi Kaczyńskiemu mogę jedynie powiedzieć, żeby już spierdalał. Czas najwyższy.

K: A jakiemu politykowi podałbyś rękę, tak jak Obey Barackowi Obamie?

F: Chyba żadnemu.

K: Co sądzisz o cenzurze w sztuce? Czy są jakieś granice, których artysta nie
powinien przekraczać? Jakie to są granice?

F: Cenzura ma różne formy. Czasem jest spektakularna, komentowana w mediach, a często odbywa się „po cichu”. Nie ma nic bardziej żałosnego niż zlękniony kurator, który „profilaktycznie” usuwa prace z wystawy. Od wyznaczania i przekraczania granic w sztuce są artyści, a nie urzędnicy i kuratorzy.

K: A jeżeli ktoś swoją sztuką krzywdzi innych, to czy jest to okej?

F: Ale jaką krzywdę masz na myśli? Jeśli ktoś zrobi eksponat z żywych zwierząt, czy ludzi, wbrew ich woli, jeśli przynosi im to ból, albo poniżenie – to na pewno nie jest ok. Ale jeśli są to takie krzywdy jakie katolikom w tym kraju wyrządziła Nieznalska wieszając fiuta na krzyżu, albo Cattelan przygniatając papieża meteorytem, to nie przesadzajmy z tymi krzywdami. Jeśli kogoś to obraża, to wcale nie musi tego oglądać. Ale niech nie pozbawia mnie, którego takie rzeczy nie obrażają, możliwości ich oglądania.

K: Dużo się o tobie mówi i pisze. Każda twoja wystawa, każda praca wywołuje emocje i jest szeroko komentowana w mediach. Piszą o tobie w prasie, mówią w telewizji, dzieciaki komentują twoje prace na forach internetowych, a na myspace jakiejś młodej dziewczyny znaleźliśmy wpis, że ludzie, których chciałaby poznać to Peter Fuss i Jezus Chrystus. Jak myślisz skąd się bierze tak duże zainteresowanie twoja osobą i tym co robisz ?

F: Nie wiem. Nie analizuję tego.

K: Czujesz się gwiazdą?

F: Gwiazdą? Gwiazdy trafiają na okładki kolorowych pism. Ja jeszcze nie byłem na żadnej okładce, więc gwiazdą na pewno nie jestem. Chociaż ostatnio jedna z moich prac miała trafić na okładkę książki. Ale ostatecznie do druku poszła inna okładka. Zresztą obiektywnie mówiąc - lepsza.

K: Śledziliśmy reakcje i komentarze na jedną z ostatnich serii twoich prac War has started. Zastanawiające jest, że seria ta została bardzo dobrze przyjęta w różnych krajach, a w Polsce została przyjęta najgorzej. Zarzucano ci, że upodobniłeś się do Banksyego.

F: Nie doszukiwałbym się źródła tego w jakiejś polskiej specyfice. Porównywanie mnie do Banksyego, to nie jest wynik ukrytych narodowych cech, to się bierze raczej z dyletanctwa. Jeśli ktoś zarzuca mi, że moje prace są rżnięte z Banksyego, to co powie o takim Eelusie, albo Dolku? Pewnie w ogóle pomyśli, że to Banksy.

K: Czy Peter Fuss jest pesymistą odbierającym świat w czarno-białych kolorach? Takie są twoje prace. Trzy billboardy o miłości zrobione z okazji walentynek to jeden wielki dół. Chyba nie tylko taka jest rzeczywistość? Czy możemy liczyć na to, że zrobisz kiedyś coś radosnego i pozytywnego?

F: Mam takie postanowienie noworoczne: zrobić coś radosnego, pozytywnego i w różowych kolorach.

K: Czy myślisz, że twoje prace zawisną kiedyś na wystawie w CSW? Co musiałoby się wydarzyć?

F: Nic szczególnego nie musiałoby się wydarzyć, po prostu ktoś musiałby mnie tam zaprosić. Ale dlaczego pytasz o CSW akurat? Co najmniej tak, jakby ambicją każdego artysty w tym kraju było zrobić wystawę w CSW, a potem to już można umierać. Widziałem kilka gównianych wystaw w CSW. Ważniejsze od tego gdzie, jest to, żeby robić wystawy dobre.

K: Wieszasz swoje prace na ulicy w czasie dnia czy w nocy? Czy ktoś kiedyś widział
Petera Fussa, jak smaruje klejem billboard?

F: Różnie, czasem w dzień, czasem w nocy. Może ktoś widział. Nie wiem, zajęty byłem smarowaniem.

K: Gratulujemy spektakularnej sprzedaży twojej pracy For the laugh of god w lońdynskim Philips de Pury. Czy odczuwasz jakieś pozytywne skutki tej aukcji, coś ona w twoim życiu zmieniła?

F: Sprzedaję więcej i drożej.

K: Czy jesteś lubiany w środowisku streetartowym? Odnieśliśmy wrażenie, że na
forum vlepvnetu (największego forum streetartowego w Polsce) raczej nie pałają
do ciebie sympatią. Ktoś nawet stwierdził, że się na twój widok porzyga.

F: Nie wiem co to „środowisko streetartowe”. Nie wszyscy muszą mnie lubić i sikać w majty na mój widok. Niektórzy mogą się porzygać. Ich sprawa.

K: A prace których polskich artystów street artu ci się podobają?

F: Lubię to co robi Zbiok, m-city, FRM-kid czy Krik. Bardzo też lubię wrocławskie sówki. Są sympatyczne. Nie wiem kto je robi.

K: Czy jest artysta z którym chciałbyś współpracować?

F: Chciałbym zagrać z kolegami z The Clash.

K: A o czym Peter Fuss nie zrobi pracy?

F: Nie wiem. Nie mam programu, więc nie wiem co się w nim nie mieści.

K: Czy twoja mama wie, że jesteś Peterem Fussem?

F: Wie. Przechowuje gazety ze wzmiankami o mnie.

K: Co u ciebie w domu wisi na ścianie?

F: Zbiok, Fairey.

K: Czy Peter Fuss jest od czegoś uzależniony?

F: Nie wiem. Ale kiedy zdam sobie z tego sprawę, to pójdę sie leczyć

K: Umiesz gotować?

F: Wcale.

K: Masz w szafie garnitur?

F: Jeden. Na pogrzeby.

K: Co cię wkurwia?

F: Zbyt dużo rzeczy.

K: Czego się boisz?

F: Śmierci.

K: Czego się wstydzisz?

F: Wstydzę się powiedzieć.

K: Czy Peter Fuss czasami płacze?

F: Jak się mocno wzruszy.

K: Jak spędzasz wolny czas?

F: Nic nie robiąc.

K: Gdzie wybierasz sie na najbliższe wakacje?

F: Nie wiem gdzie, nie wiem kiedy.

K: Lubisz udzielać wywiadów?

F: Mam wrażenie, że wciąż odpowiadam na te same pytania...

Obama, google i żaba

2009-01-19T23:13:00.007+01:00

Obama Sheparda już w National Portrait Gallery. Fairey wystąpił z tej okazji pod krawatem. Gratulujemy. Poza tym artysta został poproszony o zrobienie loga google z okazji Dnia Martina Luthera Kinga.

Już zaraz na google.com
A my polecamy najnowszy sieciowy hit: www.obamiconme.pastemagazine.com

Mark Jenkins

2009-01-10T19:25:00.009+01:00

Mark Jenkins urodził się w 1970 w Stanach. Wymyślił własną technikę rzeźbiarską. Tworzy w przestrzeni miejskiej instalacje z taśmy klejącej.

Mark "odkrył" swój sposób na robienie rzeźb kiedy był małym chłopcem i w czasie lekcji okleił taśmą klejąca ołówek. Nauczycielka zwróciła mu wtedy uwagę, żeby nie marnował tak taśmy. Zapomniał o tym, aż do czasu kiedy 20 lat poźniej uczył angielskiego w Rio de Janeiro. Miał wtedy bardzo dużo wolnego czasu i pewnego dnia z nudów postanowił zrobić z taśmy klejącej piłkę, tak dla zabawy, żeby mieć co podrzucać leżąc na sofie. Był na tyle zadowolony z wyniku, że postanowił zrobić dzbanek do kawy. Kilka miesięcy później oblepił taśmą wszystko, co było w mieszkaniu, ze sobą włącznie.
Pierwszy raz Mark wyszedł ze swoją rzeźbą z domu w 2003. Była zbyt duża, żeby fotografować ją we wnętrzu, więc wyniósł ja na plażę.

Unosząca się na wodzie rzeźba zainteresowała przechodniów. Od tej pory Mark zaczął umieszczać swoje rzeźby w przestrzeni publicznej.

Mark stał się z czasem jednym z najbardziej znanych i charakterystycznych artystów street artu. Jest reprezentowany przez londyńską galerię Lazaridusa.

Swoje rzeźby pokazywał na całym świecie. Dwa lata temu był też w Polsce.

Jenkins jeździ i prowadzi w różnych krajach warsztaty, na których uczy, jak z taśmy klejącej robić rzeźby. Techniki tej można też nauczyć się ze strony www.tapesculpture.org.

Oficjalna strona artysty: www.xmarkjenkinsx.com.

Podsumowanie roku 2008

2009-01-09T16:14:00.018+01:00

Nowy rok wypada zacząć od podsumowania poprzedniego. Przedstawiamy poniżej naszą(subiektywną) listę najważniejszych wydarzeń mijającego roku.

STREET ART W TATE MODERN

Pierwszy raz street art trafił do tak ważnej instytucji. Na ścianach Tate pojawiły się prace: Faile, JR'a, Nunca, Os Gemeos, Sixeart i Blu.

CANS FESTIVAL

Niemalże w tym samym czasie co Tate, Pictures on Walls i Banksy zorganizowali w Londynie własną wystawę - Cans Festival, który rozmachem i efektem końcowym zdecydowanie przebił Tate. W pierwszej odsłonie festiwalu, udział wzięli artyści posługujący się techniką szablonu. Polskę reprezentował M-city.

OBAMA NA ULICACH

Obama na ulicach pojawiał się w przeróżnych konfiguracjach. Do najgłośniejszych przedstawień Baracka Obamy należały: Lincoln-Obama Rona Englisha, Superman-Obama Mr. Brainwasha i Who Killed Barack Obama? Petera Fussa. Ale prawdziwą ikonę, która już przeszła do historii, stworzył Shepard Fairey.

JR W RIO

Najbardziej spektakularnym projektem mijającego roku, był projekt, jaki JR zrealizował w Rio de Janeiro. W tamtejszych slamsach na ścinach domów umieścił portrety kobiet z cyklu 28 Millimetres: Women.

BANKSY W AMERYCE

Banksy niczym Midas zamienia ściany, których dotknie w złoto, a właściwie w pieniądze. Głośna była styczniowa sprzedaż jego pracy wraz ze ścianą za ponad 208 tys. funtów. Od tej pory jego prace zaczęły znikać ze ścian odbijane wraz z tynkiem przez amatorów łatwego zarobku. A sam Banksy w zeszłym roku miał dwa mocne wejścia wUSA. Najpierw pomalował trochę w Nowym Orleanie, a potem otworzył sklep zoologiczny w Nowym Yorku.

STREET ART NA AUKCJACH

Streetartowe prace raz po raz pojawiały się na aukcjach sztuki współczesnej osiągając wysokie ceny. Szacowny dom aukcyjny Bonhams z Londynu postanowił pójść za ciosem i po raz pierwszy zorganizował aukcję w całości poświęconą jedynie street artowi. Wtedy jeszcze nie szalał kryzys, więc prace sprzedały się bardzo dobrze.

STREET ART W GALERIACH

W zeszłym roku miało miejsce kilka bardzo dobrych indywidualnych wystaw. U Lazaridusa wystawiał JR, w Black Rat Press - Nick Walker, d*face i Blek Le Rat, a w Lillian Baylis School - Faile. Wszystko w Londynie.

STREET ART W KSIĘGARNIACH

Z ciekawych pozycji wydawniczych zeszłego roku możemy polecić monografie: Blu 2004-2007 (Studio Cromie), Blek Le Rat (Thames & Hudson), a także albumik untitled (Pro-Actif Communications) skompilowany przez Garego Shove'a.

PRACUSIE

Najbardziej aktywni artyści zeszłego roku to Blu, c215, JR. Można ich było spotkać w różnych krajach, na różnych kontynentach, na wystawach, festiwalach i solo. Byli wszędzie i wszędzie zostawiali świetne prace.

W Polsce do najwazniejszych wydarzeń 2008 należy zaliczyć:

STREET ART WE WROCŁAWIU

Kuratorzy wystawy Out of STH we wrocławskim BWA zaprosili gwiazdy polskiego (M-city, Zbiok, Joe83, Fuss, Truth, Dwaesha) i europejskiego street artu (Blu, Remed, Beefree, Flying Fortress, 108). Wystawa miała i bardzo dobre i bardzo słabe akcenty, ale ogólne wrażenie było na duży plus.

NASI ZA GRANICĄ

Polski street art jest coraz bardziej zauważany i ceniony na świecie. Nasi artyści są chętnie zapraszani do udziału w różnego rodzaju imprezach. Prym w tym względzie wiedzie M-city (Cans Festival, Manifesta - Bolzano) i Peter Fuss (Primary Flight, Art Basel)

NASI W GALERIACH

W minionym roku powstała Galeria Zero Zer, w której stajni znalazła się cała śmietanka rodzimego street artu. A w stolicy załoga Vlepvnetu otworzyła [v]iuro, gdzie można przyjść, pooglądać, pogadać i się napić.

FUSS NA AUKCJI

Czaszka Petera Fussa sprzedana na aukcji w londyńskim Phillips de Pury. Pierwsza praca polskigo artysty street artu sprzedana w tak renomowanym domu aukcyjnym i od razu za masę kasy (ponad 19 tys. funtów).

STREET ART W MEDIACH

Jeszcze niedawno było to nie do pomyślenia, a teraz stało się faktem. Media dostrzegły istnienie street artu. Arteon poświęcił nawet cały numer street artowi. Pomińmy wartość merytoryczną większości tekstów, przemilczmy błędy i nieścisłości. Nieważne jak, ważne, że w ogóle piszą.

STREET ART W KOLEKCJACH

Street art został też zauważony przez polskich kolekcjonerów. W książce Piotra Bazylki i Krzysztofa Masiewicza Przewodnik dla kolekcjonerów sztuki współczesnej wśród polecanych artystów znaleźli się Truth, Fuss i Zbiok.

Sarah Magazine

2008-12-22T21:35:00.003+01:00

Sarah Magazine to projekt, który ma na celu pomóc Sarah w zebraniu pieniędzy na operację narządu słuchu.

Sarah urodziła się prawie zupełnie głucha. Dzięki implantowi w prawym uchu zaczęła słyszeć dźwięki, z których istnienia wcześniej nawet nie zdawała sobie sprawy. W przyszłym roku czeka ją kolejna operacja, tym razem lewego ucha. Aby operacja doszła do skutku potrzebne jest 25.000 euro. Artyści z całego świata postanowili jej pomóc w zebraniu pieniędzy. Tak powstała publikacja Sarah Magazine. Pośród 100 artystów znajdziemy takie nazwiska jak: Logan Hicks, Mike Swaney, Swoon, Miss Lotion, Bfree no i nasz polski rodzynek o dobrym miękkim sercu - Zbiok.

Sarah Magazine, format a5, 96 stron, cena jedyne 15 euro (już z kosztami wysyłki).
Płatność przez Paypal, zamówienia e-mail: sarah_magazine@hotmail.com

Primary Flight - Art Basel 2008

2008-12-13T18:26:00.007+01:00

Primary Flight zadebiutowało w Miami w zeszłym roku jako streetartowy satelita targów Art Basel. W tym roku odbyła się druga edycja. Brała w niej udział światowa śmietanka z Ronem Englishem, Shepardem Faireyem, Michaelem de Feo, Revokiem czy Blek le Ratem na czele. Polski streetart dzielnie reprezentował Peter Fuss, który wymalował mocną, czarną ścianę z tyle dramatycznym, co przewrotnym przekazem People die in Ruararta. Na pierwszy rzut oka, to kolejny zaangażowany projekt aktywistyczny, faktycznie jednak obnaża zużycie takich przekazów. Ruararta nie istnieje.

Dzięki uprzejmości Fussa pokazujemy kilka zdjęć z Primary Flight 2008.

Shepard Fairey - Obey

Michael de Feo

WK, Michael de Feo, Mr. Brainwash

Logan Hicks

Boxi

Retna & El Mac

Will Barras

Blek Le Rat

Revok

Mr. Brainwash

Billy Mode & Chris Stain

Happy Christmas, Happy Prints

2008-12-13T18:13:00.003+01:00

Zbliżające się swięta wpłynęły na prawdziwy wysyp nowych sitodruków. Pictures on walls poszerzył swoją ofertę o nowe sita artystów takich jak: Mode2, Bast, Blu, Eelus, Lucy McLauchlan czy Vhils. Pojawiło sie również nowe sito Banksyego.
Większość grafik sprzedała się (mimo nakładów 150 -250 egz.) błyskawicznie, ale wciąż jeszcze są dostępne grafiki Blu.

Bast

Blu

Inne labele też nie próżnują. W Handmadeposters debiutuje Nicholas di Genova. W Lazincu nowe grafiki przygotowali Vhils, Candic Tripp i Above. A we włoskim Studiocromie można kupić nowego JR'a.

Above

Zabaw się!

2008-12-13T18:03:00.003+01:00

Firma Subnormal - hodowcy zabawek, tym razem wyhodowała zabawki, które z wdziękiem ozdobili wrocławianie Zbiok, FRM-Kid i Ciah Ciah.

Zbiok

FRM-kid

Ciah Ciah

Zabawki kosztują niewąsko: 390 pln sztuka. Ale jak masz już Zbioka na koszulce i czapeczce, to jak tu nie mieć Zbioka w wersji hit-toy;)

M-city w Mediolanie

2008-12-08T16:03:00.002+01:00

W ostatnim tygodniu roku, galeria LE TROTTOIR ALLA DARSENA w Mediolanie zaprasza na indywidualną wystawę M-citego. To kolejne mocne wejście tego artysty we Włoszech w ostatnich miesiącach. Włosi pokochali M-citiego! :)

Peter Fuss schodzi z billboardów

2008-12-01T03:18:00.002+01:00

... i idzie na wojnę!

Fuss przyzwyczaił nas, że swoje prace prezentuje na nielegalnie wyklejanych billboardach. Dlatego tym bardziej miło zaskakuje jego najnowszy projekt War has started, z którym artysta wyszedł dosłownie "w miasto".

Świnie zaatakowały dając nam do myślenia o tym, jak nieludzkie jest toczenie wojen. Chyba słuszne są też skojarzenia z orwellowskim Folwarkiem zwierzęcym.
Więcej zdjęć na stronie Fussa.

Ściana z Jamajki

2008-11-25T01:13:00.001+01:00

Na e-Bay'u można licytować kolejną ścianę z pracą Banksyego.

Namalowana w 2004 roku w Kingston na Jamajce, w ten oto sposób trafiła na e-bay:

The Afflicted Yard: The Rock from firstjamaica on Vimeo.

Jeśli masz wolne 100 tys. dolarów, to korzystając z opcji "buy now" możesz mieć ją już teraz.

Wino Sheparda

2008-11-24T00:01:00.004+01:00

Firma produkująca wina - Kenwood Vineyards wprowadziła na rynek kolejne wino z serii artist series. Tym razem na etykiecie Cabernet Sauvignon znalazła się Peace Woman Obeya.
Dla kolekcjonerów wina i sztuki dwa w jednym. Jedyne 75 dolarów, ale niestety nie wysyłają do Polski. Kupić można tutaj.

Adam Neate na e-bay'u

2008-11-23T19:59:00.002+01:00

Jeszcze uzupełnienie do poprzedniego wpisu o Adamie Neacie i jego ostatniej ulicznej akcji. Tak jak Adam obiecał, obrazki w ilości 1000 zostały porzucone na ulicach Londynu, a fani artysty i ci, którzy lubią zarobić w prosty sposób na takich akcjach, nie zawiedli. W momencie jak to piszemy, na e-bayu jest wystawionych na sprzedaż 21 sztuk z tej edycji, a wiele już się sprzedało. Ceny są różne, a screenprinty mocno licytowane. Znalazł się nawet ktoś kto liczy na to, że przy opcji "buy now" znajdzie amatora za 50 tys. funtów. Gratulujemy marzeń.

Adam Neate za free!

2008-11-13T22:42:00.002+01:00

Kto mieszka w Londynie, będzie miał jutro niepowtarzalną okazję zdobyć za darmo prace Adama Neate. I wcale nie będzie musiał wyrywać komuś drzwi z zawiasami, ani wycinać kawałka muru.

Adam, jeden z najbardziej charakterystycznych i uznanych brytyjskich streetartowców w piątkową noc na ulicach Londynu pozostawi 1000 swoich prac, sprawiając, że miasto stanie się wielką galerią. Akcja zapowiadana jest od kilku dni, więc fani i kolekcjonerzy mają czas na to żeby się dobrze przygotować na wielkie polowanie.

Adam Neate wcześniej już zostawiał swoje prace na ulicach, nie jest też pierwszym artystą robiącym taką akcję, ale nikt do tej pory nie zrobił tego na tak dużą skalę.

Hush

2008-10-27T21:14:00.005+01:00

Hush pochodzi z Newcastle, gdzie ukończył studia artystyczne na kierunku grafika i projektowanie graficzne. W czasie studiów związał się mocno ze sceną klubową i pomagał swoim znajomym dj-om przy organizowaniu nielegalnych imprez. Projektował dla nich plakaty i ulotki, które rozklejał po mieście. Jak sam mówi, miało to duży wpływ na to, że później zaczął zajmować się street artem.

Po studiach pracował jako designer w Londynie i Hong Kongu. I to własnie pobyt w Azji miał największy wpływ na to co robi. Manga i azjatycka typografia odcisnęły na jego sztuce wielkie piętno.

Bieżący rok był dla niego bardzo dobry. Przede wszystkim miał kilka wystaw, na których sprzedał obrazy zanim drzwi galerii otworzyły się dla publiczności. W przeciągu kilku miesięcy stał się jednym z najlepiej sprzedających się artystów sztuki ulicy, do tego stopnia że nie nadąża z "produkcją".

Już 7 listopada kolejna wystawa Husha w Opus Gallery w Newcastle.

Czaszka Fussa sprzedana !

2008-10-18T23:23:00.005+02:00

Dobra wiadomość dla tych, którzy w ubiegłym roku kupili czaszkę Petera Fussa za kwotę 1000 funtów: to była trafiona inwestycja. Dziś ta praca warta jest prawie 20 razy tyle!

Peter Fuss, For the Laugh of God

Znamy już wyniki dzisiejszej aukcji Contemporary Art Day Sale w londyńskim domu aukcyjnym Phillips de Pury. Z dużym zainteresowaniem czekaliśmy na nie, przede wszystkim dlatego, że była tam licytowana praca Petera Fussa For the Laugh of God. Fuss przygotował tę pracę specjalnie na targi taniej sztuki Art Car Boot Fair w Londynie. Była jego odpowiedzią na pracę Damiana Hirsta For the Love of God. Wykonana z plastiku i szkiełek imitujących brylanty spotkała się z bardzo dobrym przyjęciem i była mocno komentowana na świecie. Edycja 5 czaszek, każda w cenie 1000 funtów, sprzedała się błyskawicznie.
Licytowana dziś w Phillips de Pury z estymacją 2000-3000 funtów jedna z czaszek Petera Fussa sprzedała się za 19.375 funtów, czyli ponad 87.000 złotych!

To duży sukces Petera Fussa, któremu gratulujemy. Cieszy nas bardzo fakt, że pomimo tego, że nie promuje go Foksal, że żadna "poważna" galeria w Polsce najprawdopodobniej nie odważy się zrobić mu wystawy ze strachu przed policją, prokuraturą, krytyką kolegów z branży itp., Fussowi udało się zaistnieć. To pierwszy mały kroczek, ale trzymamy kciuki i wierzymy, że będzie coraz lepiej.

Na tej samej aukcji były też licytowane prace innych artystów street artu. Ale nie cieszyły się takim zainteresowaniem. Prace Blek Le Rata, Nicka Walkera, Adama Neate nie zostały sprzedane. A z czterech prac Faile sprzedały się dwie.

Faile

Krik wystawia w [v]iurze.

2008-10-09T19:11:00.004+02:00

Załoga vlepvnetu ostro działa. Już w piątek kolejna wystawa w ich warszawskim [v]iurze! Pierwszą zaproszoną artystką była Ella, a od jutra będzie można tam oglądać prace trójmiejskiego streetartowca i graficiarza Krika.

Jadąc przez Trójmiasto czy to samochodem, czy pociągiem, widać z daleka jego czarno-białe ludziki. Krik maluje na murach, pociągach, billboardach, przystankach, zamalowuje chodniki a nawet samochody.

Krikowi koledzy są wszędzie i wystawiają swoje nosy z najdziwniejszych kątów. Ostatnio, o czym już pisaliśmy, można ich również spotkać w sieci sklepów Croppa.

Sklep zoologiczny Banksy'ego

2008-10-09T15:19:00.004+02:00

Banksy kontynuuje swoją podróż po Stanach. W Nowym Jorku otworzył właśnie "village pet store". Ale w jego sklepie ze zwierzętami nie znajdziemy ani żywego pomalowanego słonia, ani szablonowych sławnych szczurów. W klatkach mieszkają parówki hot-dogowe, w akwarium pływają paluszki rybne, a Chicken McNuggets z McDonaldsa popijają sos barbecue. Znajdziecie tam też królika, który robi sobie przed lustrem makijaż i kamery zajmujące się swoimi młodymi. Sklep można odwiedzać do 31 października.

M-city i Orticanoodles

2008-09-30T22:23:00.004+02:00

W Traffic Gallery w Bergamo, trwa właśnie wystawa prac M-city i Orticanoodles (Mediolan).

Współpraca artystów nie ograniczyła się tylko do wspólnego wystawienia, ale polegała też na
wspólnej realizacji prac. Trzeba przyznać, że efekt jest bardzo interesujący.

Wystawę można oglądać do końca listopada.

Nowa akcja D*face'a

2008-09-27T01:04:00.006+02:00

Wczoraj na ulicach Londynu pojawiły się nowe prace brytyjskiego artysty D*face'a. Wyrosły dosłownie spod ziemi.

Na pozór wtapiające się w tkankę miasta i nawiązujące do architektury betonowe rzeźby przedstawiające puszki farby zostały od razu zauważone nie tylko przez przechodniów, ale i przez media.

W jednej z londyńskich wieczornych gazet D*face tłumaczy, że ta nielegalna akcja, to sprzeciw wobec coraz bardziej rozbudowującemu się systemowi monitoringu kontrolującemu wszystko co dzieje się na ulicach. W tym samym czasie kiedy street art stał się tak popularnym nurtem w sztuce, kiedy prace Banksyego są wystawiane w najlepszych galeriach, sprzedawane za setki tysięcy dolarów, tworzenie sztuki na ulicach Londynu, z uwagi na wszechobecny monitoring, jest coraz trudniejsze. A przecież miejscem tej sztuki są właśnie ulice.

D*face wie co mówi, był jednym z pierwszych artystów, który jeszcze w latach dziewięćdziesiątych zaczął umieszczać swoje wlepy w mieście. Było to mniej więcej w tym samym czasie, kiedy zaczynali The London Police i Toasters. Wtedy o street arcie nie pisało się w gazetach, nie wystawiano go w galeriach, nie mówiło się o nim na "artystycznych salonach" i w ogóle nie traktowało się go jak sztuki. A dzisiaj kiedy street art rangę sztuki uzyskał, o wiele łatwiej artystom pokazywać swoje prace w galeriach, niż na ulicy.

W przyszłym tygodniu (03.10) w londyńskiej galerii Black Rat Press zostanie otwarta wystawa D*Face'a.

Zaangazowanie będzie zamalowane.

2008-09-23T14:35:00.002+02:00

Grupa Twożywo w ostatnim tygodniu sierpnia namalowała w Płocku dwa murale. Absurdalną decyzją prezydenta Płocka jeden z nich już został zamalowany. Drugi czeka w kolejce na zamalowanie. Podobny los ma spotkać murale autorstwa Ixi Color, Massmix i Galerii Rusz.
Sześć murali, które powstały w ramach cyklicznej imprezy Podwórka, ma zniknąć, bo nie spodobały się lokalnej władzy. Szczegółowo o sprawie pisze Gazeta Wyborcza i Vlepvnet.

Był sobie Banksy...

2008-09-21T18:09:00.003+02:00

O najnowszych pracach Banksego w Nowym Orleanie pisaliśmy niedawno. Kto się wybierał do Nowego Orleanu zobaczyć je "na żywo", już wybierać się tam nie ma po co. Kolejny raz dali znać o sobie "kolekcjonerzy" prac Banksyego...

A to czego nie zniszczyli "kolekcjonerzy", zamalował Fred Radtke, zwany Szarym duchem. To do jego misji zamalowywania szarą farbą prac ulicznych artystów nawiązał Banksy w kilku pracach. Teraz i jego prace padły ofiarą Szarego ducha.

Skandal w Anconie

2008-09-21T15:35:00.004+02:00

Namalowany w Anconie (Włochy), w ramach odbywającej się tam imprezy POPUP, imponujący mural, którego autorami są Ozmo, Run (obaj z Włoch) i M-city, stał się źródłem prawdziwej burzy, jaka przetoczyła się przez lokalne media.

Przeciwko malowidłu zaprotestowali w specjalnie przygotowanym oświadczeniu dostojnicy kościelni, a miejscowi politycy z Forza Italia, zagrozili, że jeśli malowidło nie zostanie szybko zamalowane, to podadzą organizatorów POPUP do sądu. A wszystko z powodu bluźnierczego - w ich ocenie - przedstawienia madonny z dzieciątkiem, która została namalowana przez Ozmo w centrum kompozycji.

Sam Ozmo zapewnia, że jego zamiarem nie było obrażanie uczuć religijnych katolików, a odbiorcy jego pracy mają prawo do swoich interpretacji.

Nie czynić zła i nie dać z siebie robić idioty. Rozmowa ze Zbiokiem.

2008-09-18T20:22:00.026+02:00

KASZEL: Jesteś jednym z najbardziej rozpoznawalnych artystów polskiej sceny street artu. Znany jesteś też na świecie. Nawiązałeś współpracę z Pictures on Walls, twoje prace zostały opublikowane w Street Sketchbook Tristana Manco, brałeś udział w wielu międzynarodowych wystawach. Czy czujesz, że odniosłeś sukces i jak to na ciebie wpływa?

ZBIOK: Witam. Nie mam zielonego pojęcia, czy osiągnąłem sukces czy też nie, nie myślę o tym, nic nigdy w życiu sobie nie zakładałem, więc nie można mówić o realizacji jakiegokolwiek planu.

K: Widzieliśmy wrocławską wystawę Artyści Zewnętrzni Out of Sth, której byłeś kuratorem. Niektórzy mówią, że może to być najważniejsze artystyczne wydarzenie tego roku. Gratulujemy. Jak podobała ci się praca kuratora?

Z: Szczerze mówiąc, cała ekipa pracująca przy tym projekcie miała dosłowne urwanie głowy. Zatroszczyć się i przypilnować 15 niezdyscyplinowanych artystów to nie lada sztuka. Mnóstwo pracy, którą wykonaliśmy przed otwarciem wystawy, sprawiło, że moje realizacje powstały później.

K: Czy jesteś zadowolony z ostatecznego efektu tej wystawy?

Z: Zawsze mogło być lepiej. Trzeba stawiać sobie wysoko poprzeczkę, co nie oznacza, że nie jestem zadowolony z końcowego efektu.

K: Które z prac na tej wystawie podobały ci się najbardziej?

Z: Osobiście najbardziej przypadła mi do gustu, praca Aurelien`a Arbet`a, z bramkami pomalowanymi w kolorach flagi francuskiej, będącymi alegorią obecnej trudnej sytuacji społeczno-politycznej we Francji.

K: Oglądając Out of Sth dość mocno zauważalny był rozdźwięk miedzy tym co było prezentowane na "zewnątrz", a tym co "wewnątrz". Prace, które w mieście zrobili Blu, Remed, Peter Fuss no i ty – chociaż twoje prace pojawiły się z dużym opóźnieniem – to najmocniejsze i najciekawsze akcenty tej wystawy. Nie można oprzeć się wrażeniu, że większość prac, które były prezentowane w galerii bardzo mocno „odstawała". Czy myślisz, ze to dowód na niemożność przeniesienia street artu w mury galerii, czy może jednak to ze strony kuratorów zabrakło dobrego pomysłu na takie przeniesienie?

Z: Nie wiem czy czytałeś tekst towarzyszący wystawie, ale dokładnie o to nam chodziło – czyli, aby nie przenosić ulicy do galerii. Out of Sth, była przekrojową wystawą artystów związanych z twórczością miejską. Była raczej próbą zmiany świadomości przeciętnego odbiorcy sztuki, jak fakt tworzenia na ulicy może mocno wpłynąć i wygenerować kompletnie odmienne postawy artystyczne. Fakt, że podczas wystawy powstały murale jest tylko potwierdzeniem spójności i dojrzałości postaci, które je namalowały.

K: Sprzedałeś swoje projekty dużej firmie odzieżowej. Czy w twojej ocenie nie kłóci się to z ideą niezależności streetartowego artysty?

Z: Jak już wspomniałem nie czuję się streetowym artystą. Jestem ilustratorem, malarzem, który wykorzystuje przestrzeń publiczną jako jedną z platform promocji swojej twórczości. Projektowanie wzorów na ciuchy jest więc dla mnie naturalne. Nie czuję się wcale okradziony ze swobody, czy niezależności. Sprzedałem LPP pewnej jakości rysunki, na tym kończy się z nimi moja współpraca. Robię mnóstwo projektów D.I.Y. i wychodzę z założenia, że dla pewnych osób po prostu nie warto robić czegoś za darmo. To jest oczywiste, że Cropp, chciał aby moja ksywka się pojawiła na ciuchach, pomijając z grubsza estetykę wzorów. Czy jest to to co robię na co dzień, to już musisz sobie sam odpowiedzieć:)

K: Jak czujesz się z tym ze pracowałeś dla korporacji, która twoje projekty wysłała później do fabryk w Chinach?

Z: Z tego co wiem, to akurat ciuchy tej marki są produkowane w Indiach, co nie zmienia faktu, wykorzystywania taniej siły roboczej. Jak to się odnosi do sprzedaży wzorów dla Cropp`a? Oczywiście miałem tego świadomość. Trudno dziś działać w branży odzieżowej, bez azjatyckiego epizodu. LPP to nie Nike, a ten epizod, sprawił, że mogę pracować bardziej profesjonalnie, mówić o sprawach ważnych, często drażliwych, przewrotnie za korporacyjne pieniądze.

K: Co czujesz kiedy mijasz na ulicy ludzi, którzy noszą koszulki z twoim projektem?

Z: Szczerze mówiąc nikogo nie widziałem. W ubraniach z moimi wzorami widziałem wyłącznie znajomych, wiec trudno mi się w jakikolwiek sposób odnieść.

K: Dlaczego nie zaprojektowałeś nic do damskiej kolekcji?

Z: Nie doszliśmy do porozumienia w tej sprawie, poczułem za dużą presję ze strony osoby tym się zajmującej.

K: Sprzedajesz swoje prace. Czy spotkałeś się z zarzutem ,,komercjalizacji"? Co sadzisz o ,,romansie" artystów street artowych z rynkiem sztuki? Czy jest w tym coś złego?

Z: Przede wszystkim, nie czuję się artystą, szczególnie streetart`owym. Twórczość, którą uprawiam jest romansem ilustracji, malarstwa oraz design`u. Fakt tworzenia na ulicy, raczej wynika z nieustannej potrzeby tworzenia. Statystyki ile osób zobaczy moją pracę specjalnie mnie nie interesują, przecież żyjemy w erze internetu. Prace na zewnątrz traktuję jak malowanie obrazu, nie interesuje mnie zbyt szczególnie kontekst ulicy, ważne są dla mnie plamy, brudy, obsikane mury, które razem z moją interwencją tworzą pożądaną kompozycje. Moje malarstwo traktuje jako medium, którym komentuję, oceniam, opowiadam. Sprzedając obraz, mam możliwość namalowania następnej pracy, nigdy nie robię tego, bo to może się sprzedać.

K: Co trzeba zrobić żeby trafić do Pictures On Walls? Opowiedz nam swoja historie:)

Z: Propozycję współpracy złożył mi Tristan Manco, który jest art director`em POW. Interesował się moją twórczością i od pewnego czasu utrzymywaliśmy kontakt. Ja w tym czasie nie miałem zielonego pojęcia czym jest label, dla którego pracowałem.

K: Z tego co wiem zaczynałeś kilka lat temu od klasycznego graffiti. Jak dzisiaj patrzysz na tagi pojawiające się na ulicach? Czy uważasz je za street art? Jakie wg ciebie jest kryterium decydujące, że coś na murze jest sztuką, a coś innego nie.

Z: Graffiti zacząłem uprawiać 10 lat temu, i wydaje mi się, że zaliczyłem każdy stopień wtajemniczenia. Oczywiście zwracam uwagę na tagi. Część jest wyłącznie mocnym sposobem na miejską nudę, część jest dojrzała, osobista, interesująca graficznie, jest czymś co nazywam uliczną kaligrafią. Jakie kryteria? Chyba takie same jak w galerii, przede wszystkim musi to być świadome.

K: Wypracowałeś charakterystyczny styl, pełen symboli i treści. Czy wyobrażasz sobie swoją sztukę opartą tylko na formie, bez jakichkolwiek treści, którymi teraz nasycasz swoje prace?

Z: Trudne pytanie. Przede wszystkim chciałbym uniknąć takiego szufladkowania. W tej chwili symbolika, treść jest bardzo istotnym aspektem mojej twórczości, co nie znaczy, że za kilka dni, miesięcy, czy lat mi się odwidzi, i zacznę robić diametralnie inne rzeczy.

K: Na ile istotne są treści, które przekazujesz w swoich pracach? Czy czujesz, że masz jakąś misję do spełnienia? I jaki widzisz sens przekazywania treści poprzez sztukę?

Z: Nie mam żadnej misji do spełnienia. Moja twórczość jest obrazowym bezpiecznikiem, tak wyładowuję swoje emocje, komentuję rzeczywistość. Oprócz abstrakcjonizmu, przekazywanie treści, zmuszanie odbiorcy do myślenia, jest jednym z głównym założeń sztuki.

K: Często artyści , którzy pracują na ulicy chronią swoja prywatność. Twoje imię i nazwisko jest ogólnie znane. Po co wiec wciąż używasz pseudonimu?

Z: Oczywiście mógłbym zrezygnować z używania pseudonimu. Nazwiska zacząłem używać przy okazji wystaw, gdzie pseudonim wydawał się nie na miejscu. Nie godząc się na tę sytuację zacząłem używać połączenia nazwiska z pseudo.

K: Londyn na punkcie street artu oszalał. W Polsce coraz częściej interesują się nim media i dyskutuje się o nim na artystycznych salonach. Czy myślisz ze mamy szanse na to, żeby w Polsce zrobił się taki sam boom na sztukę ulicy jak na zachodzie?

Z: Zainteresowanie aktywizmem ulicznym jest zależne od faktycznej obecności tej formy ekspresji w przestrzeni miejskiej. W Polsce jest z tym dość miernie, mam nadzieję, że to się zmieni. Polskie media interesują się tym zagadnieniem, z powodu dużej popularności na zachodzie.
Urban art, jako zjawisko artystyczno-społeczne na zachodzie jest bezsprzecznym faktem. Paryż, Berlin, Nowy Jork, czy Londyn są na to dowodem. W Polsce jest kilka postaci, a dalej jest głęboka przepaść...

K: Mieszkałeś w Londynie. Wróciłeś do Polski. To przejaw patriotyzmu, czy zdecydowały o tym zupełnie inne względy?

Z: Londyn, jest świetnym miastem żeby pomieszkać tam rok, dwa lata, później jest męczący, uwielbiam atmosferę, ulice, możliwości jakie daje to miasto, zawsze z dużą przyjemnością tam wracam. Wróciłem do Polski, ponieważ nigdy dłużej nie zamierzałem tam zostać. Lubię zbierać doznania, mieszkać w różnych miejscach, poznawać nowych ludzi.

K: Czy pamiętasz moment, w którym zacząłeś myśleć, ze to co robisz jest „ważne", kiedy po raz pierwszy pomyślałeś o sobie jako o artyście, a nie chłopaku malującym po murach?

Z: Chyba tak. To było w Zielone Górze, malowałem wielki nielegalny mural w centrum miasta, za ogrodzeniem budowy. To był początek konfliktu w Iraku, no i policja mnie złapała drugi raz w ciągu 2 miesięcy:)

K: Czy interesujesz się i obserwujesz to, co się dzieje w sztuce poza street artem? Bywasz w galeriach? Oglądasz wystawy? Śledzisz prasę branżowa?

Z: Oczywiście, interesuję się sztuką jako ogółem.

K: Jak myślisz co cię odróżnia od innych artystów? Czy tylko sam fakt, że działasz na ulicy czy coś jeszcze?

Z: Jedynie postronny obserwator może odpowiedzieć na to pytanie.

K: Czy spotkałeś się z zazdrością w środowisku kolegów streetarterow? Czy raczej klepią cię po ramieniu i gratulują?

Z: Za dużo streetarterów nie znam, na pewno nikt mnie nie klepie po ramieniu, raczej pijemy piwo.

K: Twoja partnerka życiowa Coxie też jest artystką. Razem ostatnio mięeliście wystawę w Krakowie ,,Together". Jak się wam razem pracowało?

Z: Z Anią zawsze mi się dobrze pracuje, wzajemnie sobie doradzamy, znamy swoje upodobania, w wielu sprawach dogadujemy się bez słów.

K: Czy mógłbyś wymienić kilku artystów, których prace lubisz i cenisz najbardziej?

Z: Sasnal, Leger, Haring, Mike Swaney, Dash Snow, Samuel Francois…

K: A tych których lubisz prywatnie?

Z: Jest kilku, nie będę wymieniać, jeszcze o kimś zapomnę i będzie draka:)

K: Jesteś pacyfistą? Byłeś w wojsku? Czy masz uregulowany stosunek do służby wojskowej?

Z: Jestem szczęśliwym posiadaczem jedynej słusznej kategorii. Po studiach załapałem się na amnestię, całe szczęście nie byłem w wojsku. Czy jestem pacyfistą, zdecydowanie nie, anarchistą też nie jestem. Uważam, że niektórym postaciom życia publicznego należy się mocny kop w cztery litery.

K: Na grafice dla Zero Zer jest Che Gewara. Czy dla ciebie to bohater? Rewolucjonista? Komunista?

Z: Dla mnie Che Gewara zawsze był komunistą. Zarówno komunizmu jak i faszyzmu nienawidzę, ze względu na ekstremalną, zbrodniczą patologię jaką się te systemy charakteryzują. Rewolucja jest potrzebna, ale potrzebna jest alternatywa, której Che nie posiadał.

K: Jesteś wegetarianinem. Dlaczego?

Z: Bardzo nie lubię jak ktoś robi krzywdę drugiej osobie, czy zwierzęciu.

K: Pijesz Coca-Colę? Jadasz w Mc Donalds?

Z: Nie kupuję i nie stołuję się tam.

K: Kupujesz produkty made in China?

Z: Owszem zdarza mi się kupować, głównie z braku funduszy, lub alternatywy. Podobnie jak pracuję na korporacyjnym komputerze i korporacyjnych programach, używam korporacyjnych materiałów.

K: Czy uczestniczyłeś kiedyś czynnie w jakichś demonstracjach? Protestach? Marszach równości? Przykuwałeś się do drzewa w Dolinie Rospudy?

Z: Raczej unikam, inaczej potrafię demonstrować swoje poglądy, możliwe, że z większym skutkiem.

K: Interesujesz się polityką? Chodzisz na wybory?

Z: Owszem, zazwyczaj zaczynam dzień od przeczesania większości portali informacyjnych. Na wybory poszedłem tylko raz. Wybitnie nie mogłem znieść pewnych panów przy korycie.

K: Polska wódka czy irlandzki guinness? A może konopia indyjska?

Z: Aby życie miało smaczek raz bułeczka, raz ziemniaczek hehe

K: Co poza sztuką jest dla ciebie ważne?

Z: Chyba to co dla każdego normalnego człowieka. Nie czynić zła i nie dać z siebie robić idioty.

K: Jakie masz plany na najbliższą przyszłość?

Z: Musze pójść do lekarza po ostatnim intensywnym nawiązywaniu kontaktów w Pradze i w Lipsku, mam bóle pod łopatką i w klatce piersiowej hehe

Banksy czy nie Banksy?

2008-09-18T20:22:00.005+02:00

Jeżeli nie jesteś pewny, że Banksy którego kupiłeś lub zamierzasz kupić na e-bayu, jest oryginalny, mamy dobrą wiadomość. Możesz łatwo, prosto i przyjemnie, nie ruszając się z domu, sprawdzić to przez internet i uzyskać stosowny certyfikat autentyczności. Wystarczy wejść na stronę organizacji Pest Control , wypełnić dokładnie formularz, dołączyć zdjęcia, a oni sprawdzą czy twój Banksy jest autentyczny i wystawią ci na to papiery. Ostrzegamy również, że jeżeli nie masz stosownego certyfikatu, to coraz trudniej będzie ci sprzedać prace Banksyego, którą posiadasz. A już z cała pewnością nie uda ci się tego zrobić na żadnej poważnej aukcji.

Pest Control to organizacja działająca od stycznia tego roku, która została powołana do życia tylko po to, żeby sprawdzać autentyczność prac tego znanego brytyjskiego artysty. Na swojej stronie piszą, że do tej pory wśród prac, które dostali do zweryfikowania znalazło się 89 fałszywych prac zrobionych na ulicy i aż 137 sitodruków.

Postanowiliśmy sprawdzić jak bardzo są skuteczni w działaniu i wczoraj wysłaliśmy do nich formularz z zapytaniem o dwie prace, które rzekomo Banksy zrobił w Polsce. Już dziś otrzymaliśmy odpowiedź, jednoznacznie stwierdzającą, że obie prace nie wyszły spod ręki Banksyego.

Pierwsza z nich to ściana namalowana w tym roku w Poznaniu.

Druga to Napalm, który to zawisł na jednym z gdańskich billboardów w formie sporej wlepki, przy okazji zeszłorocznego Archipelagu Myśli.

Organizator Archipelagu Piotr Szwabe wszem i wobec ogłaszał, że zaprosił do Polski Banksyego. Czym entuzjazmował się swego czasu art.blox i co "łyknęła" nawet Gazeta Wyborcza:)

Symbole wolnosci

2008-08-29T23:24:00.002+02:00

Rosnąca popularność street artu sprawia, że nawet szacowne i poważne instytucje przy okazji swoich równie szacownych i poważnych imprez okolicznościowych, obchodów, bankietów i styp starają się wpleść jakieś „street artowe” akcenty. Niestety.
Najnowszym przykładem takiej imprezy jest wystawa „Symbole wolności” odbywająca się w ramach Festiwalu Solidarności w Gdańsku. Wśród zaproszonych street-artystów (których organizator zapomniał wymienić na swojej stronie) są m.in. Iwona Zając, M-city, Low Budget, Twożywo i Andrzej Pągowski (!). Całość wygląda smutno.

Banksy uderza w Nowym Orleanie

2008-08-29T22:33:00.004+02:00

W trzecią rocznicę katastrofy spowodowanej przez huragan Katrina, który zabił 1500 osób i zalał 80% miasta, Banksy odwiedził Nowy Orlean pozostawiając tam kilka swoich prac. Część z nich nawiązuje do tragedii, która miała tam miejsce i która może wydarzyć się ponownie, bo właśnie do wybrzeży Stanów Zjednoczonych zbliża się wciąż rosnący w siłę huragan Gustav. I tak, mieszkańcy Nowego Orleanu, tym razem przygotowani na ewakuację, mogą oglądać bezdomnego Abrahama Lincolna, kultowe szczury omiatające miotełką wciąż walące się budynki, czy wojskowych wynoszących przez okno telewizory.

Inna część prac Banksyego jest odpowiedzią na to co robi w Nowym Orleanie Fred Radtke. Jest on również zwany ,,Szarym Duchem", bo od wielu już lat prowadzi kampanię przeciwko graffiti i maniakalnie zamalowuje je wszystkie szarą farbą.

Zbiok, Krik i Mela croppnięci.

2008-08-19T20:57:00.004+02:00

Firma odzieżowa Cropp już po raz drugi wypuściła na rynek kolekcję ubrań z wzornictwem zaprojektowanym przez artystów street artu. Przypomnijmy, że w zeszłym roku na współpracę zgodzili się M-city i Inwazja, a tym razem korporacja kupiła projekty Zbioka, Krika i Meli. Od kilku dni kolekcję można już kupić w sklepach Croppa.

Od dawna już trwa dyskusja na temat tego czy „prawdziwa” sztuka ulicy może być na sprzedaż. Najczęściej taką dyskusję zaczynają ci artyści, od których nikt nic nie chce kupować i bardzo mocno krytykują kolegów. Wytykana jest artystom, którzy zgodzili się na współprace z korporacją, podwójna moralność. Bo często swoimi pracami i postawą krytykują konsumpcjonizm, komercje, korporacjonizm, a bez oporów - za mniejszą lub większa stawkę - godzą się na współpracę z korporacją. Dyskusja, dyskusją, ale czy nie fajnie mieć na koszulce Zbioka i Krika?

Całą kolekcję można zobaczyć na stronie Croppa

Widzieliśmy, że ubranka sprzedają się bardzo dobrze. Są też czapki, torby i gadżety. Cropp rozdaje gratis vlepki, które można rozklejać na lodówkach, murach, lampach, w windach – ku chwale artystów i korporacji:)

Na youtube znaleźliśmy krótkie animacje, które związane są z promocją kolekcji.

Katalog OUT OF STH później

2008-08-15T16:00:00.004+02:00

Jak informuje na swojej stronie wrocławskie BWA premiera katalogu wystawy Artyści zewnętrzni. OUT OF STH została przesunięta na 3 października.

Tymczasem w ramach wystawy we Wrocławiu pojawiły się 2 nowe murale Zbioka.

Warto też odnotować pojawienie się nowej pracy FRM-kida. FRM-kid choć nie wymieniany w spisie artystów biorących udział w wystawie, bardzo ciekawie zaznaczył na niej swoją obecność. Wcześniej wspólnie z Remedem i ZBK zrealizował mural przy pl. Jana Pawła II, teraz - już solo - pomalował słup ogłoszeniowy przy pl. Legionów.

Nowe prace Obeya

2008-07-28T21:58:00.005+02:00

Shepard Fairey (Obey) po serii swoich „wyborczych” realizacji, wspierających Baracka Obamę i kilku kolejnych (dosyć słabych), w końcu wraca do formy. W sobotę pojawiła się druga grafika z serii Duality of Humanity . Grafiki są wzorowane na zdjęciach znanego amerykańskiego fotoreportera wojennego Ala Rockoffa, który fotografował wojnę w Wietnamie i zdawał relację z Kambodży, kiedy reżim Czerwonych Khmerów dokonywał masowych mordów.
Shepard uważa, że grafiki inspirowane jego zdjęciami doskonale pasują do dzisiejszych czasów i obrazują nie tylko to, co ludzie czuli podczas wojny w Wietnamie, ale też to, jaki mają stosunek do tego co dzieje się dzisiaj w Iraku.

Zosen

2008-07-28T21:35:00.005+02:00

Zosen urodził się w Buenos Aires, a swoje pierwsze tagi na ulicy zrobił w wieku 11 lat. W 1990 zamieszkał w Barcelonie. Przeszedł długą drogę od klasycznego graffiti, do kolorowych murali pełnych symboliki. W swoich pracach często porusza problemy społeczne, polityczne, wykorzystuje symbole różnych kultur i religii. Od 2001 do 2005 roku był częścią ONG CREW, zresztą do tej pory często razem pracują. Nazwa wzięła się z żartu. ONG oznacza Non-Governmental Organization a oni zamienili to na Ovejas NeGras (czarna owca), bo jak Zosen mówi tak właśnie wtedy czuli swoje relacje z graffiti i światkiem sztuki ulicy. Ekipa ONG jest wymieniana w książce Nicholasa Ganzy i Tistiana Manco Świat Graffiti, ktorą od niedawna jest do kupienia w polskich księgarniach.

Faile

2008-07-26T21:12:00.007+02:00

Faile to kolektyw trojga artystów, który powstał w 1999 roku w Stanach Zjednoczonych. Tworzą go Patrick McNeil (Canada), Patrick Miller (USA) i Aiko Nakagawa (Japonia).

Chłopcy poznali się już w szkole średniej, potem dołączyła do nich Aiko. Razem zaczęli na ulicach New York rozwieszać plakaty. Na początku swojej działalności nazywali sie „Alife”, jednak szybko odkryli, że na Lower East Side jest sklep o takiej samej nazwie i wiedzieli, że będą musieli wymyślić coś innego. Świetną ku temu okazją stał się czas spędzony razem w areszcie, kiedy podczas pracy na ulicy zatrzymała ich policja. Poprzestawiali litery w słowie i w ten sposób powstał „Faile”.

Faile dużo podróżowali, a tam gdzie sie pojawiali zaznaczali swoja obecność. Biorąc przykład z Obeya, stwierdzili że przede wszystkim muszą pokazywać swoje prace gdzie się da i zbudować swoją „markę”. Byli w Londynie, Paryżu, Amsterdamie, Berlinie, Barcelonie, Kopenhadze, Tokio. Bardzo szybko odkryli, że używanie techniki szablonu daje im dużo większe możliwości, niż rozklejanie plakatów, że dzięki temu są dużo bardziej mobilni i że lepiej jest swoje obrazy umieszczać bezpośrednio na ścianie również ze względu na trwałość.

W ich pracach widać wpływ różnych kultur, każde z nich wniosło do projektu coś zupełnie innego. Ich inspiracje to komiksy, pulp fiction, pop kultura, a nawet reklamy w Yellow Pages.

Artyści używają wielu technik i eksperymentują z ich nawarstwianiem. Nie ograniczają się tylko do tworzenia na ulicy, ale ich prace zostały już dawno zauważone i docenione również przez galerie.

Swoje płótna i screenprinty nie tylko sygnują, ale zawsze też ręcznie piszą na nich datę „1986”, która ma przypominać o katastrofie Challengera, który rozbił się z siedmioosobową załoga 73 sekundy po starcie.

OUT OF STH cd.

2008-07-22T17:33:00.003+02:00

W uzupełnieniu wczorajszej notki publikujemy zdjęcia, które otrzymalismy od Dwaesha, dokumentujące kolejną odsłonę jego akcji Reakcja na szarość dnia, która miała miejsce przed i w trakcie trwania wernisażu wystawy OUT OF STH. Wrocław się bawi.

Artyści zewnętrzni. OUT OF STH.

2008-07-22T00:49:00.005+02:00

Od piątku we Wrocławiu można już oglądać wystawę Artyści zewnętrzni. OUT OF STH. To pierwsza w Polsce tak duża i tak spektakularna wystawa street artu. Najmocniejsze akcenty wystawy to prace Blu, Remeda i Petera Fussa. Uwagę zwracają też obrazy Joe83. Kuratorami wystawy są Joanna Stembalska i Sławek ZBK Czajkowski. Wystawa potrwa do 17.08. Organizatorzy zapowiadają publikacje albumu w dniu finisażu.

Blu

Peter Fuss

FRM-kid + Remed + Zbiok

Remed

108

ZBK

Remed

Peter Fuss

Flying Fortress

JOE83

M-city

Samuel François

BeeFree

PMH

Truth

Wojciech Gilewicz

Niewidzialne Miasto

Album Blu

2008-07-09T17:56:00.004+02:00

Już w przyszłym tygodniu każdy, kto wybierze się na wystawę do wrocławskiego BWA, będzie miał możliwość zobaczenia na żywo prac Blu, niezwykle popularnego i niezwykle pracowitego artysty. Ci, którym do Wrocławia nie jest po drodze, mogą już kupić album Blu.

Album ukazał się nakładem Studio Cromie, zawiera prace z lat 2004-2007, 160 stron, twarda oprawa, cena 24 euro.
A poniżej zdjęcia prac, jakie Blu zrealizowal w ciagu ostatnich kilku (!) tygodni.

Koniec Leonard Street Gallery

2008-07-06T23:03:00.003+02:00

Z dniem 1 lipca jedna z czołowych londyńskich galerii sprofilowanych na sztuke ulicy - Leonard Street Gallery zakończyła swoją działalność. Informuje o tym swoich klientów w ten oto sposób , a oto jak wyglądają kulisy całego zajścia.

W Leonard St Gallery można było kupić prace między innymi takich artystów jak: Matt Small, Swoon, Blek Le Rat, D*Face, Elbow-toe, Eine, Banksy i Faile.

Nowe twarze w Zero Zer

2008-06-21T22:06:00.003+02:00

W Galerii Zero Zer dwaj nowi artyści: FRM_kid i JOE83. Polecamy waszej uwadze!

FRM-kid

Joe83

3TTman

2008-06-21T16:00:00.005+02:00

Na Hiszpańskiej scenie street artowej dzieje się dużo i do tego bardzo ładnie. Najciekawsze rzeczy mają miejsce w Barcelonie i Madrycie. A jednym z naszych ulubionych artystów madryckich jest 3TTman.

Jego ksywa wzięła się od francuskiego tete co oznacza głowę, a więc trzygłowy człowiek. Zaczynał swoją karierę w 1999 razem ze swoim najlepszym przyjacielem Remedem w Lille we Francji (wkrótce zobaczymy prace Remeda na wrocławskiej wystawie w BWA). Krótko po tym wyprowadził się do Madrytu, gdzie czuje się tak dobrze, że mieszka tam do dziś. W Hiszpanii podoba mu się styl życia ludzi, to że ulice zawsze są pełne życia, że pomimo zakazów, picie piwa w miejscu publicznym to normalna sprawa, że ludzie się uśmiechają do siebie. Zresztą 3TTman często pracuje z innymi, co w street arcie jest tradycją, ale on szczególnie lubi współpracować z kolegami artystami.

Sam mówi, że murale, które tworzy wcale nie są dla niego, ale dla innych, dla przechodniów, którzy później mijają je każdego dnia w drodze do pracy. Dlatego też właśnie nigdy nie tagował. Często porusza problemy kulturowe, społeczne, ale raczej unika polityki. Jeżeli już to traktuje ją z humorem, bo według niego, to właśnie podchodzenie do problemów z przymrużeniem oka ma większa siłę oddziaływania na innych i jest zdecydowanie lepszym sposobem komunikowania.

Ostatnio przy okazji wystawy na Tate Modern można też było oglądać w Lodynie prace 3TTMana i innych madryckich artystów- Spoka, Nano 4814, El Tono i Nurii.

Strona 3TTmana: www.3ttman.com

Artyści zewnętrzni. Out of STH.

2008-06-20T01:04:00.002+02:00

Ciekawa impreza szykuje się we wrocławskim BWA. To pierwsza taka street artowa wystawa w Polsce, która będzie prezentowała twórczość 20 artystów z Europy i Polski. Więcej informacji na stronie galerii Awangarda.
W wystawie udział wezmą między innymi: Blu, BeeFree, Stefan Marx, 108, Samuel Francois, Eine, Remed, Flying Fortress, Joe83, M-city, Truth, Dwaesha, Peter Fuss.

Remed

Joe83

BeeFree

108

Rosjanie bawią się w Fussa

2008-06-20T00:04:00.005+02:00

Znalezione na dirty.ru :)

Aukcja w Shoreditch

2008-06-19T23:48:00.006+02:00

Kilka zdjęć z wtorkowej street artowej aukcji w Londynie w Shoreditch.

Przyzwyczailiśmy się już właściwie do tego, że w prawie każdej notce musi znaleźć się słowo Londyn - prawdziwy pępek street artowego świata. Na aukcji prace takich artystów jak: Banksy, Blek le Rat, David Choe, Cyclops, D*Face, Eco, Eelus, Eine, Faile, Goldie, Paul Insect, Adam Koukoudakis, Mau Mau, Antony Micallef, Mr Jago, Mudwig, Adam Neate, Pinky, Matt Small, Swoon, Nick Walker i wielu innych.

(foto z aukcji Romanywg)

Banksy

„Glastonbury Sign” szablon, spray 76cm x 74cm
Estymacja £30,000-50,000

Banksy
„Jack and Jill” screenprint numer w edycji 51/350 49cm x 69cm

Estymacja £5,000-7,000

Faile
„Strange encounters sepia” screenprint 76 x 56.5 cm.

Estymacja £800 - 1,200

D*Face
„Stay up” spray + akryl na aluminium 100 x 125 cm.
Estymacja 10,000 - 15,000 BP

Wystawa Grega Gossela

2008-06-18T16:19:00.001+02:00

W The Shooting Gallery w San Francisco trwa właśnie indywidualna wystawa Grega Gossela. Jest to artysta mieszkajacy w Stanach Zjednoczonych. Powoli zdobywa coraz wiekszą popularność. Jego barwne collage, w których wykorzystuje różne techniki zyskują przychylność kolekcjonerów. Ale jednak.... coś jakby nam to przypomina. Jakby Faile w oczojebnym multikolorze. Jakby, ale pomimo tego się podoba. Bo Faile podoba się bardzo.

Dan Witz na Brooklinie

2008-06-18T16:10:00.003+02:00

Dan Witz mistrz streetowej miniatury mieszka i pracuje w Nowym Jorku. Hiperrealistyczne niewielkich rozmiarów prace przykuwają uwagę przechodniów i przyniosły międzynarodowy rozgłos ich autorowi.

Swój nowy cykl Ugly New Buildings Dan Witz zrealizował na ulicach Brooklinu, gdzie mieszka. Brooklin ostatnio coraz bardziej się zmienia i powstaje tam dużo nowych budynków, które mówiąc delikatnie nie przypadły artyście do gustu.

Pure Evil

2008-06-09T23:50:00.006+02:00

Pure Evil to kolejna bardzo znana postać sztuki ulicy.

Cztery lata temu powrócił z San Francisco do Londynu i otworzył własną galerię „Pure Evil Gallery” na Leonard Street.
Jego prace można znaleźć na całym świecie: w Tokio, Nowym Jorku, San Francisco, Barcelonie, Berlinie, Hong Kongu, no i oczywiście w Londynie, gdzie wszędzie widać jego „wampiryczne króliczki”.

Do końca czerwca w Berlinie można ogladać jego wystawę.

Wczoraj na targach Art Car Boot Fair w Londynie, które słyną z tego, że można tam kupić prosto z samochodu sztukę za małe pieniądze, sprzedawał specjalnie przygotowane na tę okazję grafiki za 19,99 funta.

A już za miesiąc kolejny solo show w Londynie.
W jednym z wywiadów powiedział, że lubi polską wódkę. Zostaliśmy wiec jego gorącymi fanami:)

M-city w Visual Communication

2008-06-06T21:10:00.003+02:00

Visual Communication, kontynuuje swój cykl prezentacji artystów streetartowych. W najnowszym numerze (05/2008) na trzech (!) stronach można podziwiać twórczość M-city. W numerze ponadto tekst o Samuelu Francoise.

Papieże jadą do Francji

2008-06-06T20:58:00.003+02:00

Znany paryski aktor wykupił wszystkie papieże ogrodowe Petera Fussa, jakie były jeszcze dostępne na rynku i ma zamiar umieścić je w ogrodzie swojej rezydencji. Peter Fuss pięćdziesiąt ręcznie malowanych papieży ogrodowych (każdy w niepowtarzalnym kolorze ornatu) zaprezentował po raz pierwszy na wystawie Santo Subito pod koniec ubiegłego roku we Wrocławiu. Kto się do tej pory nie zdecydował na zakup, może już nie mieć takiej okazji, bo jak nas poinformował Adam Zachciał z galerii Zero Zer (jedna z dwóch galerii, która miała papieże Fussa w ofercie) edycja papieży została właściwie wyczerpana.

Street art w Tate Moder

2008-05-22T21:47:00.002+02:00

Dziś jeszcze na fasadzie Tate Modern trwały ostatnie prace, ale już jutro nastąpi oficjalne „otwarcie” wystawy Street Art, do udziału w której zostało zaproszonych 6 artystów street artu (Os Gemeos, Blu, Faile, JR, Sixeart and Nunca). Pokryli oni swoimi pracami fasadę Tate Modern od strany Tamizy. Kolorową fasadę będzie można oglądać do 25 sierpnia.

Foto: Romanywg

Blek le Rat

2008-05-09T01:03:00.007+02:00

Na długo zanim powstało pojęcie street art był już Blek le Rat. Był jednym z pierwszych grafficiarzy w Europie, jednym z pierwszych artystów używających szablonu do robienia sztuki na ulicy, jednym z pierwszych, jeżeli nie pierwszym, który odszedł od dominującego nowojorskiego stylu graffiti i jednym z pierwszych, który zamiast liter i słowa pisanego używał w swojej sztuce symboli graficznych.

Blek le Rat pochodzi z Paryża i w 1971 roku zawitał do Nowego Jorku, gdzie pod wpływem miejscowych grafficiarzy zafascynował się sztuką ulicy. Mówi, że chciał być gwiazdą jak Bob Dylan czy Rolling Stones, ale jakoś tak wyszło, że został artystą. Cieszy się z tego, że jest znany, bo sława i popularność zawsze go pociągały. Trudno się dziwić. Nie każdy ma pracownię jak zamek z bajek o Królewnie Śnieżce.

Po powrocie z Nowego Jorku Blek zaczął na poważnie swoją działalność streetową w Paryżu. Jak mówi we Francji nie można było wtedy na ulicach zobaczyć żadnego graffiti. Próbował nowojorskiego stylu ale okazało się, że mu to nie odpowiada. Zarówno z powodu braku funduszy na puszki z farbą, jak i dlatego, że styl ten nie pasował do ulic Paryża. Przypomniał sobie, jak będąc dzieckiem zobaczył we Włoszech na ścianie wielki szablon z podobizną Mussoliniego jeszcze z czasów wojny. Stąd wziął się pomysł na wykorzystanie szablonu. I tutaj może niektórych zaskoczymy, ale to wcale nie Banksy wymyślił inwazję szczurów, ale właśnie Blek. Setki jego szczurów zaczęły biegać po ulicach Paryża. Dlaczego szczury? Blek mówi że są to jedyne wolne zwierzęta żyjące w mieście, zwierzęta których ludzie się boją i które zawsze przenosiły choroby. Kiedy opanowywały miasto, działo się źle.

W swoich pracach le Rat często nawiązuje do problemów społecznych i politycznych.

Jako że Blek dużo podróżował stał się wzorem do naśladowania i prekursorem street artu w wielu miejscach. Dał się poznać w Niemczech, Hiszpanii, Włoszech, Londynie. Był inspiracją między innymi dla Oseasa Duartea, Sheparda Faireya i Banksy'ego, który powiedział kiedyś, że za każdym razem kiedy myśli, że namalował coś na prawdę oryginalnego, odkrywa że Blek Le Rat zrobił to również, z tym że jakieś 20 lat wcześniej.

Wczoraj w londyńskim The Black Rat Gallery miało miejsce otwarcie wystawy podsumowującej ponad 25 lat jego pracy. Równocześnie została też wydana przez Thames and Hudson książka Getting Through Walls.

Wielkie jaja

2008-05-07T23:38:00.003+02:00

Holenderski artysta Henk Hofstra pokazał wczoraj swój kolejny streetowy projekt, który nazwał Art Eggcident. Na największym placu miejskim w Holandii umieścił makiety gigantycznych jajek sadzonych.

Pewnie będzie można je zobaczyć na Google Earth, bo mają około 30 metrów każde i zostaną w mieście przez najbliższe 6 miesięcy.

Swój poprzedni projekt, z kwietnia 2007, The blue road zrealizował w Drachten w Holandii. Artysta pomalował wtedy ulice o długości 1000 m i szerokości 8 metrów na niebiesko.

Tłumy na The Cans Festival

2008-05-07T00:29:00.012+02:00

W poniedziałek w Londynie oficjalnie zakończył się trwający przez trzy dni The Cans Festival.
Do ostatniej chwili lokalizacja festiwalu była trzymana w tajemnicy, tak żeby nikt nie wiedział gdzie pracuje Banksy i 29 innych zaproszonych artystów. W piątkowy ranek zostało podane do wiadomości publicznej, że będzie miał on miejsce w tunelu Eurostaru przy stacji Waterloo.

W dniu otwarcia festiwalu trzeba było czekać od godziny do półtorej, żeby dostać się do tunelu. W ciągu trzech dni odwiedziło go blisko 30.000 ludzi. Komu dotąd nie udało się tam dotrzeć, będzie mógł to zrobić jeszcze przez najbliższe 6 miesięcy, bo Eurostar deklaruje, że przez ten czas nie będzie usuwał ze ścian prac artystów.

Jest to pierwsza na taką dużą skalę impreza tego typu. Banksy, który okazał się być organizatorem całej imprezy zaprosił do wzięcia udziału w niej najważniejsze postaci street artu, które posługują się w swoich pracach szablonami. Żadna z prezentowanych prac nie była na sprzedaż.

W specjalnie wydzielonym miejscu każdy, kto przyszedł z własnym szablonem mógł go odbić na ścianie. Do tej pory zrobiło to ponad 600 osób. Jednak największe zainteresowanie wzbudzały prace zaproszonych znanych artystów.

Banksy

Blek le Rat

Btoy

Bandit

Dolk

Dotmasters

Eelus

Eine

Faile

Hush

Jef Aerosol

K-guy

M-city

Nadie Crew

Pobel

Pure Evil

Ron English

Toasters

Vhils

Foto: the graffiti hunter, Craig Grobler, paul adrian, Alan Bee , Romanywg

The Cans Festival

2008-04-29T01:35:00.002+02:00

Pictures on Walls zaprasza do wzięcia udziału w imprezie The Cans Festival, która będzie miała miejsce w Londynie w dniach od 3-5 maja. Organizatorzy obiecują Londyńczykom, że artyści street artu, którzy posługują sie techniką szablonu opanują Londyn. Impreza jest otwarta, więc jeżeli któryś z polskich artystów chce wziąć w niej udział ma jeszcze szansę kupić bilet i się tam wybrać żeby pokazać co umie. Warto przed wyjazdem zapoznać się z zasadami umieszczonymi na stronie festiwalu:-)
Lista artystów, którzy do tej pory potwierdzili swój udział wygląda bardzo obiecująco. Są wśród nich: Banksy, Pure Evil, Faile, Logan Hicks, DOt Masters, Blek, Eelus, Dolk i M-city.

I'm Banksy

2008-04-29T01:23:00.003+02:00

Smakowity kąsek dla fanów i przeciwników Sami-Wiecie-Kogo:

Koszulki można kupić tu. Śpieszcie się, bo czerwona już wyszła.

Dwaesha i paragrafy

2008-04-29T01:00:00.003+02:00

Dzięki uprzejmości Dwaesha, jednego z weteranów polskiego street artu, pokazujemy fotografie działania, które zrealizował podczas trwania Intruzart 2008. Dwaesha wykonał serię 250 naklejek z cytatami z kodeksu wykroczeń, które wykleił w różnych miejscach w centrum Zielonej Góry.

Art. 67. § 2. Kto umyślnie uszkadza lub usuwa ogłoszenie, afisz lub plakat wystawiony publicznie przez instytucję artystyczną, rozrywkową lub sportową albo w inny sposób umyślnie uniemożliwia zaznajomienie się z takim ogłoszeniem, afiszem lub plakatem, podlega karze grzywny do 1.000 złotych albo karze nagany.

Art. 107. Kto w celu dokuczenia innej osobie złośliwie wprowadza ją w błąd lub w inny sposób złośliwie niepokoi, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1.500 złotych albo karze nagany

Art. 123. § 1. Kto z nie należącego do niego ogrodu bezprawnie zabiera w nieznacznej ilości owoce, warzywa lub kwiaty, podlega karze grzywny do 250 złotych albo karze nagany.

Art. 135. Kto, zajmując się sprzedażą towarów w przedsiębiorstwie handlu detalicznego lub w przedsiębiorstwie gastronomicznym, ukrywa przed nabywcą towar przeznaczony do sprzedaży lub umyślnie bez uzasadnionej przyczyny odmawia sprzedaży takiego towaru, podlega karze grzywny.

Art. 143. § 1. Kto ze złośliwości lub swawoli utrudnia lub uniemożliwia korzystanie z urządzeń przeznaczonych do użytku publicznego, a w szczególności uszkadza lub usuwa przyrząd alarmowy, instalację oświetleniową, zegar, automat, telefon, oznaczenie nazwy ulicy, placu lub nieruchomości, urządzenie służące do utrzymania czystości lub ławkę, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

Ta swoista "lekcja obywatelska" ukazuje, jak wiele przepisów prawa jest marwych i przez nikogo nie egzekwowanych; do jakiego stopnia obowiązujące prawo reguluje życie obywateli, zahaczając często o groteskę; i jak wybiorczo jest egzekwowane.

Blu w Tate

2008-04-25T22:22:00.007+02:00

Włoski artysta Blu pochodzi z Bolonii i jest znany ze swoich gigantycznych murali, które często pokrywają elewacje całych budynków. Zaczął malować w 2000 roku, a teraz jego prace można znaleźć na całym świecie, między innymi w Brazylii, Hiszpanii, Anglii. Nie unika tematów politycznych, etnicznych, moralnych.

Od 23 maja do sierpnia tego roku będzie można oglądać jego pracę na fasadzie Londyńskiej Tate Modern.

Rozpisują się o tym wszystkie angielskie gazety. To pierwsze tego typu przedsięwzięcie organizowane w Londynie przez państwową instytucję. Oprócz Blu, Tate Modern zaprosiło jeszcze pięciu artystów: Faile (Nowy Jork, USA); JR (Paryż, Francja); Nunca i Os Gemeos (Sao Paulo, Brazylia) i Sixeart (Barcelona, Hiszpania). Każdy dostanie do dyspozycji około 15 x12 m ściany. Kuratorem jest Cedar Lewisohn. Sponsorem całej imprezy Nissan.

Faile

Nunca

Os Gemeos

Sixeart

Poza muralami warto wspomnieć o tworzonych przez Blu niesamowitych i pracochłonnych animacjach. Zamiast kartki papieru czy komputera używa w tym celu ścian i rzeczywistej przestrzeni. Wiemy, że nie wszystkim chce się odpalać filmy na youtubie, ale na obejrzenie tego na prawdę warto poświęcić chwilę czasu.

W Tate Modern Blu będzie pracował nie tylko na fasadzie, ale już w tej chwili rozpozął prace nad animacją. Poniżej dwie fotografie z pracy nad realizowaną w Tate animacją.

Zbiok i M-city w Berlinie

2008-04-25T21:25:00.003+02:00

Zbiok i M-city nie zasypują gruszek w popiele. Kilka dni temu pisaliśmy o ścianie, jaką w Rotterdamie namalowali wspólnie z załogą Lastpak. Z Rotterdamu udali się do Berlina, gdzie popracowali razem z Czarnobylem. A oto efekt:

Eine

2008-04-25T20:57:00.006+02:00

Eine jest znany z pisania liter na roletach londyńskich sklepów. Dlatego też ludzie zaczęli nazywać go Letter Man'em. Często są to same litery, a czasami całe słowa.

Jak mówi, Londyńczycy, których spotyka podczas pracy, niejednokrotnie dopowiadają sobie różne teorie na temat jego prac. Próbują z liter złożyć słowa, a ze słów zdania. Niektórzy z nich są przekonani, że spotykali te prace na długo wcześniej, niż Eine zaczął je malować, że były w Londynie od zawsze. W internecie nie brakuje ludzi kolekcjonujących zdjęcia wszystkich liter alfabetu i takich, którzy umieszczają je na google maps. A Eine po prostu maluje wielkie kolorowe litery i mówi, że to z milości do nich.

Pseudonim Eine wybrał, bo podobało mu się to jak litery w tym słowie razem wyglądają. Mówi, że dzisiaj wybrałby jakieś inne słowo na swój pseudonim, bo po wpisaniu go w google, najpierw pokazuje się jakieś 150 niemieckich stron, a dopiero później coś o nim. Więc nie można tego nazwać dobrym marketingowym posunięciem. Jego kolorowe charakterystyczne prace stały się częścią krajobrazu londyńskich ulic.

Zaczynał jako graficiarz w latach osiemdziesiątych. Był to jego sposób na życie – środowisko graficiarzy, wspólne tagowanie, malowanie pociągów nocą. Wiele razy był aresztowany. Przez 12 lat prowadził podwójne życie. W dzień pracował pod krawatem w londyńskim Lloyds w City, a nocami malował graffiti . Dzisiaj zajmuje się street artem. Mówi, że to między innymi dlatego, że jest już za stary na to, żeby uciekać przed młodszymi od siebie policjantami. Po rzuceniu pracy w City zatrudnił się jako sitodrukarz w Pictures on Walls. Dziś w Pictures on Walls można kupić jego prace. Są dostępne także w wielu londyńskich galeriach.

Płótno Eine, o rozmiarach 81x81 cm, w edycji 10, które kosztuje 1500 funtów + Vat

W Swindle Magazine pojawił się właśnie nowy wywiad z Eine. Opowiada w nim o swojej artystycznej drodze od graffiti po street art. O londyńczykach. O tym jak nie umiał tańczyć breakdance, o tym jak był aresztowany, o pracy w City, o tym, jak siedział w nocy w krzakach czekając, aż brygady sprzątające opuszczą pociągi. O nalotach policji w domu. I o tym, że jego kumple graficiarze mówią, że jego praca MONSTERS wygląda gejowsko.

IntruzArt

2008-04-24T09:44:00.003+02:00

Dziś w Zielonej Górze rozpoczyna się festiwal IntruzArt, organizowany przez tamtejsze BWA. Przez trzy najbliższe dni mieszkańcy Zielonej Góry będą mieli możliwość zobaczenia zaplanowanych w ramach festiwalu interwencji streetartowych, pokazów performance, filmów i koncertów. Artyści, którzy wezmą udział w festiwalu to: Zbiok, Truth, Dwaesha, Christian Eisenberger (Austria), Lisa Truttmann (Austria), Kinga Górska, Studencki Teatr Tańca, Dominik Złotowski, SzuSzu, Jacek Staniszewski.

W ramach festiwalu odbędą się warsztaty Niewidzialne miasto prowadzone przez Marka Krajewskiego, których uczestnicy przez trzy dni dokumentować będą niezwykłe miejsca tworzone przez mieszkańców Zielonej Góry. Efekt warsztatów zostanie pokazany na zakończenie Festiwalu.

Więcej o festiwalu IntruzArt na oficjalnej stronie.

Foto z Amaze

2008-04-22T23:39:00.009+02:00

Żałujemy, że nie udało nam się odwiedzić Amaze. Mogliśmy jedynie pooglądać zdjęcia z tej imprezy w internecie. Zamieszczamy kilka fotografii, jakie znaleźliśmy na flickr'u kriebel'a.

Hush

Jef Aerosol

M-city

Flying Fortress

Pure Evil

The London Police

Zetka

Niemałą niespodzianką była dla nas praca Zbioka, którego nie było w zapowiedziach i na liście uczestników Amaze. Zbiok niezmiennie w wysokiej formie!

Zbiok

Art is boring

2008-04-22T09:42:00.004+02:00

Znowu miłą niespodziankę sprawiła nam galeria Zero Zer. W ubiegłym tygodniu pisaliśmy o nowych pracach Zbioka w jej ofercie, a teraz z prawdziwą przyjemnością informujemy o nowej grafice Petera Fussa: ART IS BORING, sitodruk, 50x70 cm, edycja: 200, cena 100 euro.

Motyw na sitodruku, znany jest z billboardu Fussa.

Tak się składa, że jest to jedna z naszych ulubionych prac Fussa, więc nie musieliśmy się długo zastanawiać nad podjęciem decyzji o zakupie. Teraz z niecierpliwościa czekamy na przesyłkę z Zero Zer....

Znikający Banksy

2008-04-21T21:37:00.004+02:00

Po sukcesie sprzedaży na e-Bay'u pracy Banksy'ego wraz ze ścianą, na której została namalowana, coraz więcej śmiałków „zdejmuje” prace Banksy'ego ze ścian. Zaczyna być to już plagą.
Przypomnijmy, że na styczniowej aucji sprzedano prace Banksy'ego, którą namalował przy Portobello Road w Londynie.

O ile jednak w przypadku tej aukcji na e-Bay pracę wystawił właściciel ściany, to coraz częściej takie „pozyskiwanie” prac Banksy'ego odbywa się na dziko.

Nie bez znaczenia jest kwota jaką osiągnięto za pracę przy Portobello Road - 208.100 funtów (prawie 411 tys. dolarów), bo to ona stała się w większości przypadków motorem do działania. Jeszcze w styczniu również na e-Bay trafiła praca, którą Banksy namalował przy murze w Palestynie.

Zbiok i M-city w Rotterdamie

2008-04-21T19:10:00.001+02:00

Dzięki zjednoczonym siłom grupy Lastpak z Rotterdamu, a także Zbioka i M-city z Polski, mieszkańcy północnego Rotterdamu mogą od dziś cieszyć oko nową ścianą. Poniżej krótka fotorelacja ze wspólnego malowania.

Eine - HELL

2008-04-19T23:41:00.003+02:00

Nowa praca Eine z Londynu - dwa billboardy z napisem HELL. Nie bez znaczenia jest miejsce, w którym Eine je umieścił. To tu w Hackney Wick przy samym wjeździe do tunelu Blackwall w godzinach szczytu tworzą się gigantyczne korki.

Obey, Bush i Benedykt

2008-04-19T01:10:00.017+02:00

Wybory następcy Busha rozgrzewają Amerykanów i nie tylko ich. W szał przedwyborczy włączają się aktorzy, artyści, osoby publiczne. Włączył się także „gigant” street artu - Shepard Fairey znany jako Obey. Przygotował on plakat z portretem Baracka Obamy (w dwóch wersjach; z napisem HOPE i PROGRESS).

Shepard Fairey jest pomysłodawcą i twórca projektu „OBEY Giant”.
Wszystko zaczęło się w 1989 roku w Charleston w południowej Karolinie. Tam młody Shepard zapoczątkował wlepkową akcję „Andre the Giant Has a Posse”. W której wykorzystał wizerunek legendarnego francuskiego wrestlera i aktora André "The Giant" Roussimoffa.

historyczna wlepka "Andre the Giant has a posse"

André "The Giant" Roussimoff

Zadaniem tej wlepki nie było niesienie żadnych treści i znaczeń, miała ona na celu zmusić do reakcji ludzi przyzwyczajonych do reklam i komercyjnej grafiki.
W projekt zaangażowali się młodzi ludzie, głównie skaterzy, tak mocno, że zalał on dosłownie całe Stany Zjednoczone i szybko przekroczył ich granice. W 1990 roku Fairey ogłosił manifest „fenomenologicznego eksperymentu”, w którym zawarł teoretyczna wykładnię swojego działania.

Z czasem Shepard dorastał, jego projekt ewoluował w „Obey Giant” i pod taką nazwą funkcjonuje do dziś. Fairey, często zwany po prostu Obeyem, stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych artystów światowego street artu, a to przede wszystkim za sprawą charakterystycznego stylu, jaki wypracował. Jego głównie czerwono-żółto- czarne grafiki powielane w setkach egzemplarzy rozpanoszyły się po całym świecie.

Dziś „Obey Giant” to prawdziwe imperium. Produkujące poza plakatami i grafikami, obeyowe zegarki, obeyowe ubrania, a nawet obeyowe zabawki. Fairey nie unika komercyjnych zleceń, z jego studia projektowego Studio Number One wyszły projekty książek, opakowania, okładki płyt (m.in. Dla The Smashing Pumpkins i Led Zeppelin). Klientami Faireya byli Hasbro, Pepsi czy Netscape. Cztery lata temu wspólnie z Rogerem Gastmanem Fairey założył Swindle Magazine

Obey Busha i republikanów nie lubi. Już w 2004 roku zaangażował się w anty-bushowską i anty-wojenną kampanię Be the Revolution. Teraz mocno wspiera Baracka Obamę. Złośliwi mówią, że robi to na zlecenie sztabu wyborczego Obamy, ale Fairey zapewnia, że robi to z własnej inicjatywy, bo gorąco wierzy, że kolejnym prezydentem USA powinien zostać właśnie Barack Obama.

Ale co wspólnego z Obamą i Obeyem ma przywołany w tytule Benedykt XVI, który teraz odbywa swoją pielgrzymkę po USA? Michael Ian Weinfeld właśnie z okazji pielgrzymki papieża, zrobił opartą na „Hope” Obeya, grafikę „Pope” w edycji 666 . Można ją kupić tutaj.

Kto pierwszy ten lepszy

2008-04-17T21:25:00.005+02:00

Niemałym refleksem trzeba było się dziś wykazać chcąc kupić sitodruki Nicka Walkera, towarzyszące jego wystawie, którą tu zapowiadaliśmy. Okazało się, że pomyliliśmy się w naszych prognozach. Myśleliśmy, że dwa sitodruki towarzyszące otwarciu wystawy, a dostępne on-line, wyprzedadzą się w kilka minut. Tymczasem obie grafiki (każda w edycji 150) wyprzedały się dziś w przeciągu kilkunastu sekund!

„Vandal Airways” sito 13 kolorów, edycja 150, 450 funtów

„V for Vandal”, sitodruk 7 kolorów, edycja 150, 450 funtów

Skąd taki pośpiech u nabywców? Z pewnością wielu z nich doskonale pamięta, że jeszcze 3-4 lata temu sitodruki Banksyego można było kupić za na prawdę symboliczne kwoty. Dziś te sitodruki chociażby na e-bayu licytowane są za tysiące funtów.

Kto nie ma szczęścia (i refleksu) do zakupów w internecie, mógł wczoraj na aukcji w Bonhams kupić sporo streetartowych rarytasów. Dostępny był Micallef, Neate i oczywiście Sami-Wiecie-Kto. „Think Tank” Banksyego (szablon odbity na stalowej płycie 192 x 179cm) osiągnął cenę 130.000 funtów.

Amaze 2008

2008-04-17T14:52:00.003+02:00

Jutro w Sint-Niklaas (Belgia) zaczyna sie Amaze 2008.

Potrwa do 20 kwietnia i będzie tam można zobaczyć takich artystów jak: Bast, D*face, Flying Fortress, the London Police, Swoon, Pure Evil. Pełną listę artystów znajdziecie na stronie amaze2008. Z radością donosimy że na liście znaleźliśmy również m-city z Polski.

Amaze jest organizowane przez Sztuka Fabryka. Niech nazwa was nie zmyli. Zalożyciel Sztuka Fabryka - Geert De Decker mieszka i pochodzi z Belgii, a na jego myspace znaleźliśmy tylko notkę że dużo podróżował i między innymi był w Polsce oraz, że jego ulubionymi filmami są Trzy Kolory Niebieski, Biały i Czerwony.

Poniżej kapliczki - jeden z projektów Sztuki Fabryki.

Space Invader dla Tybetu

2008-04-16T23:55:00.003+02:00

Podczas swojej ostatniej inwazji w Kathmandu Space Invader spotykał wielu Tybetańczyków i jak sam pisze postanowił nie pozostawać biernym wobec ich losu.

W jego sklepie jest już dostępna mapa z inwazji w Kathmandu. Na mapie zaznaczone są miejsca gdzie można spotkać mozaiki Invadera. Jest to już 16 mapa w tej serii. Cały dochód ze sprzedaży mapy z Kathmandu Invader przekaże organizacji charytatywnej pomagającej ludziom z Tybetu.

Dostępne są sygnowane mapy (offset, 64x44 cm, edycja: 50) w cenie 150 euro i niesygnowane (edycja: 300) w cenie 8 euro.

Walker na Big Benie

2008-04-16T18:00:00.005+02:00

Pisaliśmy już o „V for Vandalism” - wystawie Nicka Walkera, która ma być otwarta jutro w Londynie.
Każdy kto miał szczęście być wczoraj późnym wieczorem w centrum Londynu mógł podziwiać pracę Walkera wyświetlaną nielegalnie na elewacjach ważnych budynków. Na poniższych zdjęciach Bank of England i słynny Big Ben.

Nowe Zbioki

2008-04-15T18:54:00.003+02:00

Właśnie dostaliśmy wiadomość od zerozer, że można u nich kupić nowe prace Zbioka.

Część z nich to płótna, które pokazywał w marcu na wystawie w londyńskim dreambagsjaguarshoes.

Zerozer.com to pierwsza tego typu propozycja w Polsce. Jak sami piszą można u nich kupic prace najważniejszych artystów polskiego streetartu. Jak na razie reprezentują trzech: Petera Fussa, M-city i wspomnianego wyżej Zbioka. To faktycznie trzy największe osobowości polskiego streetu. Czekamy z niecierpliwością kto następny dołaczy do tego grona.

V for Vandalism

2008-04-14T23:52:00.000+02:00

Nick Walker, kolejny „szablonowy” artysta, idzie jak burza. Najpierw w grudniu zeszłego roku odniósł wielki sukces na głośnym Santa’s Ghetto organizowanym przez Pictures on Walls. W lutym 2008 jego praca (Moona Lisa) z estymacją 4-5 tys funtów zostala sprzedana na aukcji Bonham's Urban Art za 50 tys funtów. Dalej wystawa Carmichael Gallery w Los Angeles.

Aż w końcu już za trzy dni jego kolejna duża indywidualna wystawa „V for Vandalism” w The Black Rat Gallery.

Wystawie będą towarzyszyły trzy grafiki na sprzedaż. Dwie z nich bedzie można kupić online na stronie galerii, rano w dniu wystawy i możemy was zapewnić, że cały nakład zniknie w ciągu kilku minut. Trzecią grafikę (edycja 75) będzie można kupić przychodząc na wernisaż.